خوکچه هندی جانوری است که انگلیسی‌ها آن را خوک گینه (Guinea Pig) می‌نامند، اما این جونده کوچک در حقیقت نه اهل هند و گینه نو است، نه به نژاد خوک‌ها شباهتی دارد؛ بلکه متعلق به علفزارهای آمریکای جنوبی است و از خویشاوندان خرگوش محسوب می‌شود. البته در گذشته آن‌قدرها هم که به نظر می‌رسد، مهربان و بی‌آزار نبوده و به لطف سرخپوست‌های اینکان (Incan) اهلی شده است. شاید فکر کنید آن‌ها این حیوانات کوچک را می‌دادند به بچه‌های کوچک خود تا با آن بازی کنند، اما خیر! واقعیت این است که آن‌ها خوکچه بی‌زبان را نوش جان می‌کردند و از قضا، پخت آن بی‌شباهت به پخت بچه‌خوک‌ها نبوده و اینطور گمان می‌رود که اسم خوکچه از همین داستان ریشه گرفته است.

پس از کشف قاره آمریکا در قرن ۱۶، پای خوکچه هندی به اروپا هم باز شد و در آن جا هم خوکچه بیچاره را می‌خوردند و حتی همین الان که شما در حال نگاه کردن به عکس بانمک آن هستید، اشخاصی در پرو و اکوادور مشغول جویدن این جونده بیچاره هستند. حال اگر تصمیم خود را برای داشتن او گرفته‌اید، ادامه مطلب به شما برای آشنایی بیشتر با این جونده محبوب و دوست‌داشتنی و روش‌های نگه‌داری از او کمک خواهد کرد.

نگه‌داری

اولین نکته‌ای که درباره خوکچه هندی‌ها باید بدانید این است که میزان مدفوع آن‌ها بسیار زیاد است. هر ظرف ناپایداری در اطرافشان را وارونه می‌کنند و ممکن است در ظرف غذا یا آبشان، ادرار یا مدفوع کنند و در بطری‌های اطراف قفسشان، غذای نیم‌جویده و بزاق دهانشان را بریزند. راه‌حل این رفتار او چیست؟ حفظ سادگی در محل زندگی خوکچه بهترین شیوه است. جلوی دستش را تا جای ممکن از هر چیز بی‌ثباتی خالی کنید. در زیر بسترش از خاک مناسب استفاده کنید زیرا تا حد زیادی جلوی کثیفی و بوی بد را می‌گیرد.

یک قفس پلاستیکی، فلزی یا سیمی با ابعاد حداقل ۴۶در ۴۶سانتی‌متر، فضای کافی برای یک خوکچه هندی بالغ را فراهم می‌کند زیرا این موجودات بیش‌تر از ۱۳۰۰ گرم و ۳۰ سانتی‌متر نمی‌شوند. البته بدیهی است که هر چه  میزان این فضا بیشتر باشد، آن‌ها بیشتر لذت می‌برند. از آن‌ جا که خوکچه‌ها در بالا رفتن و جهیدن خوب عمل نمی‌کنند و قدری تنبل تشریف دارند، قفسی با ارتفاع بین ۲۲ تا ۲۵ سانتی‌متر برای آن‌ها کافی است. در این حالت می‌توان بالای قفس را باز گذاشت، البته اگر حیوانات شکارچی دیگری مانند یک گربه فضول یا سگ خشن در خانه نداشته باشید. کف قفس نیز می‌تواند یک‌دست یا سیمی باشد. کف سیمی (توری) در کف قفس با ابعاد ۱۲ در ۳۸ میلی‌متر می‌تواند خطر آسیب به پا را به حداقل برساند، اما با این حال کف یک‌پارچه ارجحیت دارد.

نکته قابل‌توجه درباره بستر حیوان این است که اگر از چوب یا علف نامناسبی پر شده باشد یا به موقع تعویض نگردد، باعث از دست رفتن خوکچه هندی یا دست کم بیماری‌های آزاردهنده در او می‌شود. باید بستری بسیار تمیز، جاذب و نسبتا عاری از گرد و خاک برای او فراهم کنید که به آسانی قابل‌تعویض باشد. از نوارهای کاغذهای باطله و تراشه‌های چوبی، می‌توان به عنوان مثال خوبی از بستر مناسب نام برد. استفاده از تراشه‌های درخت سدر (نوعی درخت شبیه به کاج) و هر نوع چوبی که روغن داشته باشد، از همان نوع بسترهای خطرناکی است که به آن‌ها اشاره شد.

مثلا بستری که از چوب ذرت ساخته شده، اغلب دارای باکتری‌ها و قارچ‌ها است و خوکچه‌تان خودش به قدر کافی میکروب تولید می‌کند. هر بستری که استفاده می‌کنید، باید آن را به طور منظم تعویض کنید تا از انباشته شدن آمونیاک ناشی از ادرار و مدفوع خوکچه هندی در آن جلوگیری شود. آمونیاک ممکن است اثرات نامناسبی در حیوان شما بگذارد و باعث تحریک بینی، ریه و چشم‌های او شود.

اگر از علف خشک استفاه کرده باشید، ممکن است در چشم های او برود و بر اثر پلک زدن‌های مداوم و سریع، منجر به خراشیدگی قرنیه‌اش بشود که باعث عفونت چشم خوکچه خواهد شد و باید دوان دوان به دامپزشک مراجعه کرد. همچنین گرد و خاک و علف خشک موجود در کف قفس این حیوان، باعث عطسه کردن وی نیز می‌شود، اما اگر فواصل بین این عطسه ها ثابت است، ممکن است دلیل آن ذات‌الریه باشد. ذات‌الریه به خاطر سرما یا خیس شدن و همراه با کج شدن گردن باشد و مرگ‌بار است.

این‌طور به نظر می‌رسد که اینکان‌ها برای اهلی کردن خوکچه، زحمت زیادی کشیدند و این حیوانات زبان‌بسته، زیادی ترسو شده‌اند و مکان‌های پر رفت و آمد برای آن‌ها خوب نیست. حتی بهتر است در قفسشان، مکانی برای مخفی شدن مثل یک جعبه مقوایی یا چوبی در نظر بگیرید. البته نباید از جویده شدن آن متعجب شد! تنها نفس عمیقی کشیده و جعبه را تعویض کنید.

تغذیه

در رابطه با تغذیه و بهداشت خوکچه، یک نکته وجود دارد که اگر آن را ندانید، شاید حال بهتری داشته باشید: خوکچه دندان‌های آسیاب مخصوصی برای خوردن گیاهان دارد که در طول عمرش، دائما رشد می‌کنند. بیشتر حیوانات گیاه‌خوار پستاندار دارای دستگاه گوارشی بزرگی هستند. دستگاه گوارشی خوکچه هندی نیز از سایر جونده‌ها بزرگ‌تر است که تا اینجای کار مشکلی نیست، اما نکته غم‌انگیز این است که آن‌ها باید غذایشان را با مدفوع‌خواری تکمیل کنند و بنابراین مدفوع خودشان را می‌خورند! البته آن‌ها تمام مدفوع خود را مصرف نمی‌کنند و مقداری از آن را دفع می‌کنند. این کار از سر چندش‌آور بودن نیست، بلکه برای آن انجام می‌شود که ویتامین بی و فیبر و باکتری‌های لازم برای گوارش را بازیافت کنند. مدفوع به ‌طور مستقیم هنگامی که از مقعد دفع می‌شود، خورده می‌شود مگر آن که خوکچه بسیار چاق یا حامله باشد. این عادت خوکچه‌ها با خرگوش مشترک است.

خوکچه‌ها بنده عادت هستند. برای تغییر دادن غذای آن‌ها، سبزیجات مورد علاقه‌شان را چاشنی کنید تا راحت‌تر به غذای جدید عادت کنند. خوکچه‌های شکمو تقریبا تمام میوه‌ها و سبزی‌ها را می‌خورند. به علوفه خشک مخصوصا یونجه، اشتیاق نشان می‌دهند که منبع پروتئینی خوبی هم محسوب می‌شود. بدن خوکچه‌روزانه به ۱۰ میلی‌گرم (۲۰ میلی‌گرم برای حامله‌ها) ویتامین ث نیاز دارد، اما خودش توانایی تولید آن را ندارد. در نتیجه به او غذاهایی مثل کرفس، اسفناج، هویج، سیب کلم و گوجه فرنگی بدهید زیرا اگر این ویتامین به بدنشان نرسد، جان حیوان در خطر خواهد افتاد. خوکچه معمولا آب موردنیاز بدن خود را از سبزی‌ها و میوه‌هایی که می‌خورد، به دست می‌آورد، اما با توجه به قلابی شدن همه چیز، محض اطمینان یک ظرف کوچک آب نیز برایش بگذارید.

پیشنهاد ما به شما این است که یک غذای دائم برای او در نظر داشته باشید و در کنار ظرف آبش قرار دهید، زیرا این حیوانات عادت به خوردن همیشگی دارند و اگر غذایی در دسترسشان نباشد، موهای خودرا می‌جوند تا از رشد دندان‌هایشان جلوگیری کنند و از دهانشان بیرون نزند. علف خشک و غذای مخصوص خوکچه گزینه مناسبی است. همچنین، می‌توانید برای ساییدن ناخن و دندان‌ها تنه باریکی از درخت را در اختیارش قرار دهید.

معرفی انواع نژادهای خوکچه

احتمالا خوکچه‌ها در زندگی قبلیشان، فعالان عرصه مد و فشن بودند! از همین رو می‌توان انواع طرح و رنگ و مدل مو را در نژادهای مختلف آن‌ها مشاهده کرد که در ادامه به معرفیشان می‌پردازیم:

• خوکچه حبشی (Abyssinian Guinea Pig)

یک راه تشخیص این نژاد، «روزت» موهای آن است. روزت قسمتی از مو است که از یک نقطه مرکزی به سمت بیرون پیخ خورده است. روزت‌های خوکچه حبشی، بیشتر از ۸ تا و متقارن در هر دو طرف بدن است.

• خوکچه حبشی براق (Abyssinian Satin)

این خوکچه نیز شبیه به نژاد حبشی براق است و تنها تفاوت آن، براق‌تر بودن موها و روزت‌های آن است.

• خوکچه آمریکایی (American)

از قدیمی‌ترین و محبوب‌ترین نژاد بین خوکچه‌ها است که موهای صاف، نرم و کوتاهی که کاملا روی بدن خوابیده است، دارد. بینی آن‌ها سربالا و پهن است. اندازه آن‌ها بیشتر از مچ تا آرنج دست نیز نمی‌شود. این نژاد، بیشترین جمعیت را بین خوکچه‌ها دارد.

• خوکچه پِرویی  (Peruvian Guinea Pig)

اگر دوست دارید پت خود را روی پایتان بنشانید و موهای او را شانه کنید، خوکچه پِرویی انتخاب مناسبی است، زیرا موهای صاف و نرم او تا چند سانتی‌متر رشد می‌کند. پِرویی اولین نژاد موبلند از خوکچه‌ها محسوب می‌شود و موهای سر آن به قدری بلند خواهد شد که جلوی چش

قلاده گربه علاوه بر زیبایی ظاهری، مزایایی زیادی هم داره و برای نگهداری از گربه خانگی لازمه. در این مطلب قصد داریم در مورد انواع قلاده گربه (گردنی، کتفی، کمری، قلاده ضدکنه…) و همینطور تگ هویتی، میکروچیپ و … و مزایا و معایب هرکدوم صحبت کنیم و شما رو با کاربرد این وسایل ضروری بیشتر آشنا کنیم. پس در ادامه با ما در پت پرس همراه باشید.

چرا بستن قلاده برای گربه لازمه؟

ساده‌ترین جواب اینه که اگه گربه‌تون از خونه بیرون بره یا گم بشه هرکس اونو با قلاده ببینه می‌فهمه که با یه گربه خونگی طرفه و حتما صاحبش داره دنبالش می‌گرده. این موضوع مخصوصا برای کسانی که اجازه می‌دن گربه‌شون در طول روز بیرون بره اهمیت حیاتی و ضروری داره.

البته حتی اگه گربه‌تون همیشه خونه است هم باز ممکنه یه موقع لای در یا پنجره باز بمونه و گربه ملوستون بیرون بره و گم بشه.

قلاده یجور علامت و نشونه برای خانگی بودن گربه است. مخصوصا اگه تگ و پلاک هویتی و اطلاعات تماستون رو هم به قلاده اضافه کرده باشید می‌تونید امیدوار باشید که آدم مهربونی که گربه رو پیدا می‌کنه با شما تماس بگیره و گربه عزیزتون رو به آغوشتون برگردونه.

بنابراین قلاده یکی از ضروری‌ترین لوازم مورد نیاز برای نگهداری گربه است و پیشنهاد میشه حتما از سن پایین گربه رو به قلاده بستن عادت بدید. (پیشنهاد میدم حتما مقالهبخونین)

آشنایی با انواع قلاده گربه

قلاده تنوع ظاهر خیلی زیادی داره، اما به طور کلی به دو دسته بندی کلی تقسیم می‌شن:

1. قلاده گردنی
2. قلاده کتفی، بدنی یا کمری

البته انواع دیگه‌ای مثل قلاده ضد کنه، قلاده شبتاب و قلاده پلاک دار هم وجود داره که اونا هم جزء دسته بندی قلاده گردنی قرار می‌گیرن. همینطور قلاده الیزابت هم یجور قلاده طبیه که کاربرد و ظاهرش با همه این قلاده ها فرق داره. در ادامه در مورد تک تک این قلاده‌ها به طور کامل توضیح می‌دیم.

قلاده گردنی گربه؛ رایج‌ترین و متنوع‌ترین نوع قلاده

قلاده گردنی شاید رایج‌ترین نوع قلاده برای گربه باشه و به خاطر تنوع ظاهری فوق‌العاده زیادی که داره برای هر سلیقه‌ای مناسبه.

برخلاف  که جنس قلاده باید خیلی محکم و بادوام و ظاهرش گاهی خیلی خشن و جدی باشه، قلاده برای گربه معمولا از جنس‌های سبک و ظریف مثل پلاستیک و نایلون، پارچه‌ای و گاهی هم زنجیرهای نازک و تزیینی تهیه می‌شه و بیشتر روی تنوع ظاهری و زیبایی تاکید می‌شه.

به خاطر تنوع بالای قلاده گردنی، می‌تونید با توجه به سلیقه خودتون و همینطور ظاهر و موکوتاه یا موبلندبودن گربه ملوستون، قشنگترین قلاده رو براش انتخاب کنید.

قلاده گربه زنگوله دار مستر کاپالو

• قلاده گردنی گربه با سگک آسان بازشو
• زنگوله دار و رنگی
• قابلیت تنظیم سایز
• قابل شستشو

قلاده گردنی گربه مدل دستمال گردن

• قلاده گربه با قابلیت تنظیم سایز
• برای بچه گربه‌ها و گربه‌های کوچک مناسبه
• دارای سگک کمربندی

قلاده بدنی یا کتفی؛ برای گربه‌هایی که اهل گردش و پیاده‌روی هستن!

بله، شاید براتون عجیب باشه اما بعضی گربه‌ها مثل سگها دوست دارن بیرون برن و پیاده روی کنن!

البته هر گربه‌ای این عادت رو نداره و همینطور که می‌دونید اکثر گربه‌ها فضای گرم و امن و راحت خونه رو به هر جای دیگه‌ای ترجیح می‌دن.

اما اگه گربه شما اهل گردشه و دوست دارید بیرون ببریدش حتما باید براش قلاده بدنی یا کتفی بخرید.

گربه‌ها گردن فوق العاده ظریف و نازکی دارن و به هیچ وجه نمی‌شه به قلاده گردنی، بند قلاده وصل کرد و بیرونشون برد!

از طرفی بیرون بردن گربه بدون قلاده هم اصلا توصیه نمی‌شه. چون گربه‌ها غیرقابل پیش بینی هستن و محیط بیرون هم پر از چیزهای جدید و ترسناک برای گربه است.  حتی اگه گربه‌تون رو تو بغل گرفته باشید و خیلی هم آروم باشه باز هم ممکنه با سر و صدایی ناگهانی بوق ماشین، موتور و … گربه‌تون بترسه و از تو بغلتون فرار کنه.

قلاده بدنی چندتا بند داره که دور بدن گربه محکم بسته می‌شه و با در دست گرفتن بند قلاده می‌تونید با خیال راحت گربه‌ رو به پیاده روی ببرید.

البته قبل از اینکه گربه رو بیرون ببرید حتما چندبار داخل خونه براش قلاده کتفی ببندید تا بهش عادت کنه و شما هم کنترل بهتری روی رفتارهای گربه پیدا کرده باشید و فقط وقتی بیرون ببریدش که هم شما و هم گربه‌تون کاملا با این نوع قلاده و طرز کارش آشنا شده باشید.

قلاده بدنی گربه تائو تائو پتز

• قلاده تنی و کتفی به همراه بند قلاده
• طول بند ۱۰۰ سانتیمتر
• قابلیت تنظیم سایز

معرفی مشخصات ظاهری و عمر طوطی‌ برزیلی

در ایران طوطی برزیلی جزو پرندگان محبوب میباشد.طوطی‌های برزیلی پرندگانی باهوش و مهربان هستند. نام دیگر آن طوطی کوتوله برزیلی، با افراد تازه ‌کار هم راحت هستند. اما نسبت به دیگر انواع پرنده‌ها به کار و مراقبت بیشتری نیاز دارند. بهتر است طوطی برزیلی را به صورت جفت نگهداری کنید زیرا نیاز به مراقبت و مهربانی بسیار زیادی دارد.

امحبوب نوعی طوطی کوچک و قوی است که اندازه آن بین 13 تا 17 سانتی‌متر است. این پرنده منقاری بزرگ دارد و دم آن یا گرد است یا حالت چهارگوش دارد. امید به زندگی در ططی‌ برزیلی به طور میانگین بین 10 تا 12 سال است و بعضی از آن‌ها حتی بیشتر نیز عمر می‌کنند. رکورد بیشترین میزان طول عمر طوطی‌ برزیلی تاکنون 17 سال بوده است.

علاقه طوطی برزیلی

اکثر طوطی‌های برزیلی عاشق حمام کردن هستند؛ این حمام می‌تواند در یک ظرف سفالی باشد. یا با اسپری کردن آب ولرم مانند مه‌پاش انجام شود. اگر از ظرف برای حمام کردن طوطی‌های برزیلی استفاده می‌کنید، هنگام حمام کردن متوجه می‌شوید که آن‌ها روی لبه ظرف می‌نشینند و سر و قسمت بالای بدنشان را در آب فرو می‌کنند و پرهایشان را به آب می‌زنند. پرنده‌ها این مدل حمام کردن را به کامل رفتن در داخل آب ترجیح می‌دهند.

مراقبت از طوطی برزیلی

طوطی‌ برزیلی معمولاً خودشان با بالا رفتن از چوب و نوک زدن، ناخن‌ها و نوکشان را تمیز نگه می‌دارند. با این حال بهتر است برای گرفتن ناخن‌هایشان به مراجعه کنید.

تغذیه طوطی‌ برزیلی

طوطی‌ برزیلی در طبیعت از انواع دانه‌ها، توت‌ها، میوه‌ها، غلات، علف‌ها، شکوفه برگ‌ها و دانه‌های ذرت و انجیر تغذیه می‌کنند. طوطی‌ برزیلی روزانه بین 45 تا 60 گرم غذا می‌خورد. یک جیره غذایی حاوی مقداری میکس دانه مخصوص طوطی‌های کوچک به همراه انواع مکمل‌ها و ویتامین‌ها برای طوطی‌ برزیلی مناسب است.

همچنین جیره غذایی فرموله شده (بسته بندی و آماده) همراه با سبزیجات، میوه‌ها و مکمل‌های گیاهی، اما بدون ویتامین‌های اضافی دیگر، نیز مناسب است و در حال حاضر بیشتر افراد از این رژیم غذایی برای طوطی‌ برزیلی خود استفاده می کنند.

مکمل‌ها شامل سبزیجات تازه، سبزیجات برگی، شاخه درخت برای نوک زدن، برخی میوه‌ها و شاخه ارزن می‌باشد.از میان میوه‌هایی که به عنوان مکمل غذایی برای طوطی‌ برزیلی استفاده می‌شوند می‌توان به انواع توت، سیب، انگور، گلابی، موز و کیوی اشاره نمود.

بعضی از سبزیجات تازه و برگی برای طوطی‌ برزیلی نیز شامل اسفناج، کاسنی سالادی، آب‌تره، گندمک رایج، تربچه، جعفری، قاصدک، برگ هویج، بلال، نخود فرنگی، کاهو و علوفه سبز می‌باشد.

همچنین می‌توانید پروتئین‌های اضافی مانند خشکبار از جمله بادام زمینی با پوست، فندق، گردو، فندق برزیلی و شاه بلوط نیز به طوطی‌ برزیلی بدهید. چارپا سعی کرده اطلاعات مفید را از منابع رسمی جهانی برای شما تهیه کند. علاوه بر این باید باید در ظرفی جداگانه کف دریا، شن و صدف نیز به طوطی‌ برزیلی بدهید تا کلسیم پرنده تامین شود. هرگز به طوطی‌ برزیلی آووکادو ندهید زیرا این میوه برای پرنده‌ها مسمومیت‌زا می‌باشد.

ظرف غذا و آب پرنده باید از جنس سفال یا چینی باشد زیرا طوطی‌ برزیلی ظرف‌های پلاستیکی را می‌جود و این می‌تواند باعث مرگ پرنده شود. طوطی‌های‌ برزیلی آب زیاد مصرف می‌کنند، پس حتماً هر روز مرتب آب آن ها را عوض کنید.

محل زندگی و نگهداری طوطی‌ برزیلی

طوطی‌ کوتوله برزیلی پرنده‌های بسیار فعالی هستند، در نتیجه قفس مناسبی که بتواند آن‌ها را در خود جای دهد، باید فضای بسیار زیادی داشته باشد. فراموش نکنید که طوطی‌های برزیلی بسیار فعال و پرتحرک هستند. توصیه می‌شود که برای یک جفت طوطی‌ برزیلی، قفسی با حداقل ابعاد 81 x 50 x 50 سانتی‌متر با چهار میله نشیمن‌گاه، ظرف غذا و آب و فضایی برای حمام تهیه کنید.

قفس را یا روی زمین بگذارید و یا روی دیوار و در ارتفاعی که هم ‌راستا با چشمتان باشد یا در فاصله 2 متر از زمین قرار دهید. اطمینان پیدا کنید که جایی که قفس را قرار داده‌اید نور مناسب و تهویه خوب دارد، اما از سرما دور باشد. قفس نباید در نزدیکی درها و پنجره‌هایی قرار داشته باشد که در معرض نور مستقیم خورشید هستند زیرا ممکن است بیش از حد گرم شود؛ قفس باید در نزدیکی حداقل یک دیوار باشد تا ایمنی و امنیت آن افزایش یابد.

دما درطول روز معمولاً به طور میانگین بین 15.5 تا 21.1 درجه سانتی‌گراد و در طول شب نیز به طور میانگین حدود 4.5 درجه سانتی‌گراد است. قاعده کلی این است که دمایی که خودتان در آن احساس راحتی دارید، برای پرنده‌یتان نیر مناسب است. چه پرنده سالم باشد چه بیمار، باید علائم احساس ناراحتی او در مورد دما را با دقت بررسی کنید: پرنده‌هایی که سردشان است معمولاً پر‌هایشان را مدت طولانی پف‌کرده نگه می‌دارند و پرنده‌هایی که بیش از حد گرمشان شده است، بال‌هایشان را از بدنشان دور نگه می‌دارند و نفس نفس می‌زنند.

روی قفس پرنده را باید شب‌ها با پارچه‌ای بکشید تا از سرما و سر و صدا دور باشند. طوطی‌های برزیلی عاشق قسمت‌های خاصی از قفس برای استراحت هستند. لانه‌ها باید در قسمت بالای قفس قرار داده شود، همه آن‌ها در یک سطح و همگی به یک شکل باشند تا به این ترتیب از دعوا میان طوطی‌های برزیلی جلوگیری شود. لانه طوطی‌ برزیلی معمولاً به ابعاد 20 x 20 x 20 سانتی‌متر یا 25 x 15 x 15 سانتی‌متر است. تخم‌گذاری‌های طوطی‌ برزیلی را کنترل کنید و برای جلوگیری از ازدیاد جمعیت آن‌ها، تخم‌ها را از داخل لانه بردارید. فراموش نکنید که پرنده‌های بی‌خانمان بسیاری بیرون از خانه شما قرار دارند!

فرقی نمی کند اگر در نگهداری از همستر، کهنه سرباز باشید یا شخصی که به تازگی همستر خریداری کرده و اطلاعی از نگهداری سالم و صحیح همستر ندارد. روش ها و اصول بیان شده به شما کمک خواهد کرد تا همستر خود را به همستر شاداب و سالم تبدیل کنید.

۱ – اجازه دهید همستر شما به اندازه کافی و خوب غذا بخورد. به همان اندازه که کیفیت و نوع غذای همستر مهم است، اندزاه و مقدار غذا نیز دارای اهمیت است. همسترها دوست دارند در همان لحظه اول، قسمت های خوشمزه غذا را از ظرف بیرون آورده و بخورند. اگر دقت کنید اول دانه های چرب، مانند تخم آفتابگردان از ظرف غذا محو می شوند و سپس نوبت به غذاهای کم چربتر می رسد. بسیار مهم است که شما غذای همستر را به صورت متعادل تهیه کنید. به این دلیل که آنها عاشق دانه های آفتابگردان(چرب) هستند، نباید تنها از این نوع غذا بخورند. کودکان کیک را خیلی دوست دارند، اما بدن آنها نیاز به میوه و سبزیجات دارد!

۲ – جهت نگهداری سالم همستر شما نیاز به میوه و سبزیجات خواهید داشت. بهترین غذا برای همسترها، مشابه غذایی است که در حیات وحش می خورند. سبزیجات تازه انتخاب بهتری خواهد بود. سبزیجاتی مانند هویج، کدو، کلم بروکلی، گل کلم، خیار، کاهو ، اسفناج و دیگر سبزیجات. همیچنین میوه هایی از جمله سیب، گلابی، موز، انگور و بیشتر انواع توت ها انتخاب صحیحی برای تغذیه و نگهداری سالم همستر شما خواهد بود. اما به یاد داشته باشید هرگز، به همستر خود هیچ گونه مرکبات مانند پرتقال، لیمو ترش، لیمو یا گریپ فروت ندهید.

۳ – علاوه بر میوه و سبزیجات، همستر ها نان و غلات را دوست دارند. همچنین پروتئین بخش مهمی از رژیم غذایی همستر است. تخم مرغ نیمرو یا آب پز یک انتخاب سالم خواهد بود. هنگامی که می خواهید شام همستر را تثبیت کنید، اعتدال و تنوع را در رژیم غذایی حیوان خانگی خود رعایت کنید. این مسئله خود به خود باعث پیشگری از بیماری ها و نکهداری سالم همستر شما خواهد شد. همیشه غذای صنعتی همستر را خریداری کنید و در کنار آن این موارد را انجام دهید. برای کسب اطلاعات بیشر در این حوزه، مبانی را مطالعه کنید.

۴ – برای همستر خود یک جای خواب ایجاد کنید. در انتخاب تختخواب دقت داشته باشید چون گاهی اوقات گرد چوب سرو باعث بروز حساسیت های پوستی در همستر می شود. به طور منظم جای خواب همستر را تغییر دهید. همچنین به طور مداوم و همیگشی ظرف آب حیوان خانگی خود را بشویید زیرا در دمای اتاق امکان رشد جلبک ها و باکتری ها وجود دارد و همین امر باعث بیماری جونده دوست داشتنی شما خواهد شد. همستر شما در قفس تمیز و مرتب، شاداب و سالم تر خواهد بود.

۵ – همستر متوجه محل زندگی بزرگ تر می شود و به مانند انسان ها از آن لذت می برد. همستر شما نیاز به فضا برای ورزش دارد. لوله های حوله کاغذی، جعبه های قهوه ای ساده و موارد دیگر سرگرمی های ارزان قیمت هستند. همستر خود را با خرید یک جویدنی مخصوص همستر شاد کنید. جویدنی های بسیاری هستند که می توانید برای دوست جونده خود تهیه نمایید.

۶ – هنگامی که به قفس می رود، با یک سیم یا پلاستیک با او جنگ کنید. فقط باید دقت نمایید وسیله بازی به همستر آسیب نرساند و همچنین سیم را به همستر ندهید، زیرا آن را جویده و خواهد خورد. بعد از اتمام بازی به مانند یک قهرمان همراه با وسیله جنگی از میدان جنگ فرار کنید.

۷ – همانطور که می دانید همسترها از دسته  هستند و دندان عضو بسیار مهمی به مشار می رود، آیا دندان های همستر را به اندازه ناخن هایش می شناسید؟ شگفت زده خواهید شد که بدانید دندان های همستر هرگز رشد نمی کنند. آنها در هنگام تولد با دندان های کامل به دنیا می آیند. همستر ها معمولا از دندان های خود به صورت جویدن بر روی اجسام سخت مراقبت می کنند. (اجسامی مانند  لوله های حوله کاغذی و اجسام چوبی). بیسکوئیت مخصوص سگ به دلیل سخت بودن انتخاب مناسبی برای سلامت دهان و دندان همستر خواهد بود، همچنین کلسیم مورد نیاز همستر نیز با این عمل تامین خواهد شد.

۸ – قفس همستر خود را در یک مکان امن قرار دهید. از قرار دادن قفس در مکان هایی که در معرض تابش مستیم نور خورشید، بر روی بخاری، تاریکی، زیرزمین سرد و یا در مکانی که کودکان و یا حیوانات دیگر می تواند به آنها آسیب وارد کنند، اجتناب کنید. قفس همستر باید ثابت و محکم باشد. ، جز نیازهای این حیوان زیبا محسوب می شود و باید به درستی و صحیح انجام شود.

۹ – ورزش کردن! همستر ها نیاز به فعالیت و حرکت زیاد دارند، در غیر اینصورت سیستم گوارشی آنها دچار مشکل خواهد شد، آنها بزرگ و چاق خواهند شد و سلامتی حیوان خانگی شما به خطر خواهد افتاد. ورزش و فعالیت بدنی از موارد مهم در نگهداری سالم همستر است. اطمینان حاصل کنید که همستر شما به وسایل بازی مانند چرخ و حلقه های آسیاب مانند دسترسی دارد.

۱۰ – توجه کنید که آیا همستر شما مایل به دوستی است یا خیر، همسترها همیشه آماده شروع یک دوستی نیستند. مخصوصا همسترهایی که بعدا به زندگی اضافه شده اند. اگر تصمیم گرفتید که بیشتر از یک همستر نگهداری کنید، همه همسترها باید از یک جنسیت باشند.