معرفی مشخصات ظاهری و عمر طوطی‌ برزیلی

در ایران طوطی برزیلی جزو پرندگان محبوب میباشد.طوطی‌های برزیلی پرندگانی باهوش و مهربان هستند. نام دیگر آن طوطی کوتوله برزیلی، با افراد تازه ‌کار هم راحت هستند. اما نسبت به دیگر انواع پرنده‌ها به کار و مراقبت بیشتری نیاز دارند. بهتر است طوطی برزیلی را به صورت جفت نگهداری کنید زیرا نیاز به مراقبت و مهربانی بسیار زیادی دارد.

امحبوب نوعی طوطی کوچک و قوی است که اندازه آن بین 13 تا 17 سانتی‌متر است. این پرنده منقاری بزرگ دارد و دم آن یا گرد است یا حالت چهارگوش دارد. امید به زندگی در ططی‌ برزیلی به طور میانگین بین 10 تا 12 سال است و بعضی از آن‌ها حتی بیشتر نیز عمر می‌کنند. رکورد بیشترین میزان طول عمر طوطی‌ برزیلی تاکنون 17 سال بوده است.

علاقه طوطی برزیلی

اکثر طوطی‌های برزیلی عاشق حمام کردن هستند؛ این حمام می‌تواند در یک ظرف سفالی باشد. یا با اسپری کردن آب ولرم مانند مه‌پاش انجام شود. اگر از ظرف برای حمام کردن طوطی‌های برزیلی استفاده می‌کنید، هنگام حمام کردن متوجه می‌شوید که آن‌ها روی لبه ظرف می‌نشینند و سر و قسمت بالای بدنشان را در آب فرو می‌کنند و پرهایشان را به آب می‌زنند. پرنده‌ها این مدل حمام کردن را به کامل رفتن در داخل آب ترجیح می‌دهند.

مراقبت از طوطی برزیلی

طوطی‌ برزیلی معمولاً خودشان با بالا رفتن از چوب و نوک زدن، ناخن‌ها و نوکشان را تمیز نگه می‌دارند. با این حال بهتر است برای گرفتن ناخن‌هایشان به مراجعه کنید.

تغذیه طوطی‌ برزیلی

طوطی‌ برزیلی در طبیعت از انواع دانه‌ها، توت‌ها، میوه‌ها، غلات، علف‌ها، شکوفه برگ‌ها و دانه‌های ذرت و انجیر تغذیه می‌کنند. طوطی‌ برزیلی روزانه بین 45 تا 60 گرم غذا می‌خورد. یک جیره غذایی حاوی مقداری میکس دانه مخصوص طوطی‌های کوچک به همراه انواع مکمل‌ها و ویتامین‌ها برای طوطی‌ برزیلی مناسب است.

همچنین جیره غذایی فرموله شده (بسته بندی و آماده) همراه با سبزیجات، میوه‌ها و مکمل‌های گیاهی، اما بدون ویتامین‌های اضافی دیگر، نیز مناسب است و در حال حاضر بیشتر افراد از این رژیم غذایی برای طوطی‌ برزیلی خود استفاده می کنند.

مکمل‌ها شامل سبزیجات تازه، سبزیجات برگی، شاخه درخت برای نوک زدن، برخی میوه‌ها و شاخه ارزن می‌باشد.از میان میوه‌هایی که به عنوان مکمل غذایی برای طوطی‌ برزیلی استفاده می‌شوند می‌توان به انواع توت، سیب، انگور، گلابی، موز و کیوی اشاره نمود.

بعضی از سبزیجات تازه و برگی برای طوطی‌ برزیلی نیز شامل اسفناج، کاسنی سالادی، آب‌تره، گندمک رایج، تربچه، جعفری، قاصدک، برگ هویج، بلال، نخود فرنگی، کاهو و علوفه سبز می‌باشد.

همچنین می‌توانید پروتئین‌های اضافی مانند خشکبار از جمله بادام زمینی با پوست، فندق، گردو، فندق برزیلی و شاه بلوط نیز به طوطی‌ برزیلی بدهید. چارپا سعی کرده اطلاعات مفید را از منابع رسمی جهانی برای شما تهیه کند. علاوه بر این باید باید در ظرفی جداگانه کف دریا، شن و صدف نیز به طوطی‌ برزیلی بدهید تا کلسیم پرنده تامین شود. هرگز به طوطی‌ برزیلی آووکادو ندهید زیرا این میوه برای پرنده‌ها مسمومیت‌زا می‌باشد.

ظرف غذا و آب پرنده باید از جنس سفال یا چینی باشد زیرا طوطی‌ برزیلی ظرف‌های پلاستیکی را می‌جود و این می‌تواند باعث مرگ پرنده شود. طوطی‌های‌ برزیلی آب زیاد مصرف می‌کنند، پس حتماً هر روز مرتب آب آن ها را عوض کنید.

محل زندگی و نگهداری طوطی‌ برزیلی

طوطی‌ کوتوله برزیلی پرنده‌های بسیار فعالی هستند، در نتیجه قفس مناسبی که بتواند آن‌ها را در خود جای دهد، باید فضای بسیار زیادی داشته باشد. فراموش نکنید که طوطی‌های برزیلی بسیار فعال و پرتحرک هستند. توصیه می‌شود که برای یک جفت طوطی‌ برزیلی، قفسی با حداقل ابعاد 81 x 50 x 50 سانتی‌متر با چهار میله نشیمن‌گاه، ظرف غذا و آب و فضایی برای حمام تهیه کنید.

قفس را یا روی زمین بگذارید و یا روی دیوار و در ارتفاعی که هم ‌راستا با چشمتان باشد یا در فاصله 2 متر از زمین قرار دهید. اطمینان پیدا کنید که جایی که قفس را قرار داده‌اید نور مناسب و تهویه خوب دارد، اما از سرما دور باشد. قفس نباید در نزدیکی درها و پنجره‌هایی قرار داشته باشد که در معرض نور مستقیم خورشید هستند زیرا ممکن است بیش از حد گرم شود؛ قفس باید در نزدیکی حداقل یک دیوار باشد تا ایمنی و امنیت آن افزایش یابد.

دما درطول روز معمولاً به طور میانگین بین 15.5 تا 21.1 درجه سانتی‌گراد و در طول شب نیز به طور میانگین حدود 4.5 درجه سانتی‌گراد است. قاعده کلی این است که دمایی که خودتان در آن احساس راحتی دارید، برای پرنده‌یتان نیر مناسب است. چه پرنده سالم باشد چه بیمار، باید علائم احساس ناراحتی او در مورد دما را با دقت بررسی کنید: پرنده‌هایی که سردشان است معمولاً پر‌هایشان را مدت طولانی پف‌کرده نگه می‌دارند و پرنده‌هایی که بیش از حد گرمشان شده است، بال‌هایشان را از بدنشان دور نگه می‌دارند و نفس نفس می‌زنند.

روی قفس پرنده را باید شب‌ها با پارچه‌ای بکشید تا از سرما و سر و صدا دور باشند. طوطی‌های برزیلی عاشق قسمت‌های خاصی از قفس برای استراحت هستند. لانه‌ها باید در قسمت بالای قفس قرار داده شود، همه آن‌ها در یک سطح و همگی به یک شکل باشند تا به این ترتیب از دعوا میان طوطی‌های برزیلی جلوگیری شود. لانه طوطی‌ برزیلی معمولاً به ابعاد 20 x 20 x 20 سانتی‌متر یا 25 x 15 x 15 سانتی‌متر است. تخم‌گذاری‌های طوطی‌ برزیلی را کنترل کنید و برای جلوگیری از ازدیاد جمعیت آن‌ها، تخم‌ها را از داخل لانه بردارید. فراموش نکنید که پرنده‌های بی‌خانمان بسیاری بیرون از خانه شما قرار دارند!

گربه‌ها موجوداتی مغرور و استقلال طلبن و شاید به نظر بیاد که خیلی راحت با آدما دوست نمی‌شن. اما اگه بتونید اعتماد یه گربه رو جلب کنید اون وقت می‌بینید که به زیباترین شیوه با شما ارتباط برقرار می‌کنن و عشق و محبتشون رو به شما نشون می‌دن. در این مقاله قراره در مورد مراحل دوستی با گربه از جلب اعتماد و دوستی تا عاشق کردن گربه صحبت کنیم و شما رو با این موجودات خاص و باهوش بیشتر آشنا کنیم. پس در ادامه با ما در پت پرس همراه باشید.

چگونه گربه خانگی را تربیت کنیم؟

تربیت گربه‌ها به راحتی تربیت سگها نیست، اما با کمی صبر و حوصله می‌تونید کلی ترفند و شیرینکاری به گربه‌ها هم یاد بدید.

هر گربه‌ای شخصیت خاصی داره و تربیت همه گربه‌ها مثل هم نیست. بعضی گربه‌ها لجبازترن و بعضی دیگه خودشون هم مشتاق یادگیری و آموزش هستن.

اگه گربه‌تون کار اشتباهی انجام داد به هیچ وجه سرش داد نزنید و تنبیهش نکنید؛ چون فایده‌ای نداره و گربه‌ها ارتباطی بین کار اشتباه و تنبیه شدن نمی‌بینن و متوجه دلیل عصبانیت شما نمی‌شن.

اگه گربه‌تون مثلا داره روی مبل اسکرچ می‌کنه یا دست شما رو گاز می‌گیره، به جای اینکه دعواش کنید حواسش رو به چیز دیگه‌ای پرت کنید. مثلا یه عروسک یا اسباب بازی جلوی صورتش بگیرید تا دست شما رو ول کنه و با اسباب بازی مشغول بشه.

همینطور با تایید مثبت و سیستم پاداش و تشویق به گربه‌تون یاد بدید چه کاری باید انجام بده.

در مقاله می‌تونید چند شیرین کاری بامزه به گربه یاد بدید (آموزش دست دادن یا های فایو و آموزش نشستن) و جلوی خیلی از کارهای اشتباه گربه‌تون رو بگیرید (مثل گاز گرفتن، دستشویی نکردن تو ظرف خاک)

چگونه به گربه اسمش را یاد بدهیم؟

گربه‌ها خیلی باهوشن و به همین دلیل یاد دادن اسم گربه بهش کار سختی نیست. البته قبلش لازمه که یه اسم مناسب، کوتاه و یکی دو هجایی براش انتخاب کنید که تلفظ و آواش راحت باشه و گربه زودتر اسمش رو یاد بگیره.

اگه هنوز برای گربه‌تون اسم نذاشتید در مطلب می‌تونید با بیش از ۱۵۰ اسم پیشنهادی برای گربه آشنا بشید.

• خب، حالا باید سعی کنید به دفعات اسم گربه رو صدا کنید.
• مثلا وقتی می‌خواید بهش غذا بدید اسمش رو با صدای بلند و خوشحال صدا کنید تا پیش شما بیاد.
• می‌تونید اسمش رو صدا بزنید و یه تشویقی خوشمزه نشونش بدید تا بین اسمش و خوراکی خوشمزه ارتباط برقرار کنه. (در این رابطه بخوانید: راهنمای خرید تشویقی گربه)
• وقتی دارید نوازشش می‌کنید اسمش رو با لحن‌های مختلف صدا کنید.
• خلاصه با گربه‌تون مدام با محبت حرف بزنید و مرتب اسمش رو بگید.
• به مرور گربه تلفظ و آوای اسمش رو یاد می‌گیره و متوجه می‌شه که شما اون رو با این اسم صدا می‌کنید.

هیچ وقت با لحن عصبانی یا صدای بلند یا برای دعوا کردن اسمش رو صدا  نزنید؛ چون اینطوری حس خوبی از صدا کردن اسمش نمی‌گیره و بهش واکنش خوبی نشون نمی‌ده.

حتی اگه اکثر اوقات که اسمش رو صدا زده باشید بعدش یه غذا یا تشویقی خوشمزه بهش داده باشید به احتمال بعد از یه مدت زیاد هربار اسم گربه‌تون رو صدا بزنید سریع پیش شما میاد.

Happy kitten likes being stroked by woman’s hand. The British Shorthair

چگونه گربه را نوازش کنیم؟

گربه‌ها عاششق نوازش شدن هستن و رضایتشون رو با صدای خرخر کردن نشون می‌دن.

البته هر گربه‌ای شخصیت خاص خودش رو داره؛ بعضی گربه‌ها نوازش کردن و بغل شدن رو بیشتر دوست دارن و بعضی گربه‌های دیگه فقط بعضی مواقع دوست دارن نوازش بشن، نه همیشه!

همینطور تقریبا تمام گربه‌ها حتی گربه‌های کاملا دستی هم به بعضی قسمتهای بدنشون حساسن و ممکنه اوایل اجازه ندن اون قسمتها رو نوازش کنید.

مثلا همه گربه‌ها از نوازش شدن سر و زیر چانه استقبال می‌کنن و لذت می‌برن. پس اگه تازه یه گربه آوردید با خیال راحت می‌تونید سرش رو نوازش کنید و مطمئن باشید واکنش خوبی نشون می‌ده.

بعضی از نقاط حساس بدن گربه‌ها عبارتند از:

• پاها
• دست‌ها
• دم گربه
• و مهمتر از همه، شکم!

شکم حساسترین و آسییب پذیرترین قسمت بدن گربه است و به همین دلیل هم نسبت به نوازش و تماس شکمش خیلی حساسه و به هرکسی اجازه نمی‌ده شکمش رو نوازش کنه.

فرقی نمی کند اگر در نگهداری از همستر، کهنه سرباز باشید یا شخصی که به تازگی همستر خریداری کرده و اطلاعی از نگهداری سالم و صحیح همستر ندارد. روش ها و اصول بیان شده به شما کمک خواهد کرد تا همستر خود را به همستر شاداب و سالم تبدیل کنید.

۱ – اجازه دهید همستر شما به اندازه کافی و خوب غذا بخورد. به همان اندازه که کیفیت و نوع غذای همستر مهم است، اندزاه و مقدار غذا نیز دارای اهمیت است. همسترها دوست دارند در همان لحظه اول، قسمت های خوشمزه غذا را از ظرف بیرون آورده و بخورند. اگر دقت کنید اول دانه های چرب، مانند تخم آفتابگردان از ظرف غذا محو می شوند و سپس نوبت به غذاهای کم چربتر می رسد. بسیار مهم است که شما غذای همستر را به صورت متعادل تهیه کنید. به این دلیل که آنها عاشق دانه های آفتابگردان(چرب) هستند، نباید تنها از این نوع غذا بخورند. کودکان کیک را خیلی دوست دارند، اما بدن آنها نیاز به میوه و سبزیجات دارد!

۲ – جهت نگهداری سالم همستر شما نیاز به میوه و سبزیجات خواهید داشت. بهترین غذا برای همسترها، مشابه غذایی است که در حیات وحش می خورند. سبزیجات تازه انتخاب بهتری خواهد بود. سبزیجاتی مانند هویج، کدو، کلم بروکلی، گل کلم، خیار، کاهو ، اسفناج و دیگر سبزیجات. همیچنین میوه هایی از جمله سیب، گلابی، موز، انگور و بیشتر انواع توت ها انتخاب صحیحی برای تغذیه و نگهداری سالم همستر شما خواهد بود. اما به یاد داشته باشید هرگز، به همستر خود هیچ گونه مرکبات مانند پرتقال، لیمو ترش، لیمو یا گریپ فروت ندهید.

۳ – علاوه بر میوه و سبزیجات، همستر ها نان و غلات را دوست دارند. همچنین پروتئین بخش مهمی از رژیم غذایی همستر است. تخم مرغ نیمرو یا آب پز یک انتخاب سالم خواهد بود. هنگامی که می خواهید شام همستر را تثبیت کنید، اعتدال و تنوع را در رژیم غذایی حیوان خانگی خود رعایت کنید. این مسئله خود به خود باعث پیشگری از بیماری ها و نکهداری سالم همستر شما خواهد شد. همیشه غذای صنعتی همستر را خریداری کنید و در کنار آن این موارد را انجام دهید. برای کسب اطلاعات بیشر در این حوزه، مبانی را مطالعه کنید.

۴ – برای همستر خود یک جای خواب ایجاد کنید. در انتخاب تختخواب دقت داشته باشید چون گاهی اوقات گرد چوب سرو باعث بروز حساسیت های پوستی در همستر می شود. به طور منظم جای خواب همستر را تغییر دهید. همچنین به طور مداوم و همیگشی ظرف آب حیوان خانگی خود را بشویید زیرا در دمای اتاق امکان رشد جلبک ها و باکتری ها وجود دارد و همین امر باعث بیماری جونده دوست داشتنی شما خواهد شد. همستر شما در قفس تمیز و مرتب، شاداب و سالم تر خواهد بود.

۵ – همستر متوجه محل زندگی بزرگ تر می شود و به مانند انسان ها از آن لذت می برد. همستر شما نیاز به فضا برای ورزش دارد. لوله های حوله کاغذی، جعبه های قهوه ای ساده و موارد دیگر سرگرمی های ارزان قیمت هستند. همستر خود را با خرید یک جویدنی مخصوص همستر شاد کنید. جویدنی های بسیاری هستند که می توانید برای دوست جونده خود تهیه نمایید.

۶ – هنگامی که به قفس می رود، با یک سیم یا پلاستیک با او جنگ کنید. فقط باید دقت نمایید وسیله بازی به همستر آسیب نرساند و همچنین سیم را به همستر ندهید، زیرا آن را جویده و خواهد خورد. بعد از اتمام بازی به مانند یک قهرمان همراه با وسیله جنگی از میدان جنگ فرار کنید.

۷ – همانطور که می دانید همسترها از دسته  هستند و دندان عضو بسیار مهمی به مشار می رود، آیا دندان های همستر را به اندازه ناخن هایش می شناسید؟ شگفت زده خواهید شد که بدانید دندان های همستر هرگز رشد نمی کنند. آنها در هنگام تولد با دندان های کامل به دنیا می آیند. همستر ها معمولا از دندان های خود به صورت جویدن بر روی اجسام سخت مراقبت می کنند. (اجسامی مانند  لوله های حوله کاغذی و اجسام چوبی). بیسکوئیت مخصوص سگ به دلیل سخت بودن انتخاب مناسبی برای سلامت دهان و دندان همستر خواهد بود، همچنین کلسیم مورد نیاز همستر نیز با این عمل تامین خواهد شد.

۸ – قفس همستر خود را در یک مکان امن قرار دهید. از قرار دادن قفس در مکان هایی که در معرض تابش مستیم نور خورشید، بر روی بخاری، تاریکی، زیرزمین سرد و یا در مکانی که کودکان و یا حیوانات دیگر می تواند به آنها آسیب وارد کنند، اجتناب کنید. قفس همستر باید ثابت و محکم باشد. ، جز نیازهای این حیوان زیبا محسوب می شود و باید به درستی و صحیح انجام شود.

۹ – ورزش کردن! همستر ها نیاز به فعالیت و حرکت زیاد دارند، در غیر اینصورت سیستم گوارشی آنها دچار مشکل خواهد شد، آنها بزرگ و چاق خواهند شد و سلامتی حیوان خانگی شما به خطر خواهد افتاد. ورزش و فعالیت بدنی از موارد مهم در نگهداری سالم همستر است. اطمینان حاصل کنید که همستر شما به وسایل بازی مانند چرخ و حلقه های آسیاب مانند دسترسی دارد.

۱۰ – توجه کنید که آیا همستر شما مایل به دوستی است یا خیر، همسترها همیشه آماده شروع یک دوستی نیستند. مخصوصا همسترهایی که بعدا به زندگی اضافه شده اند. اگر تصمیم گرفتید که بیشتر از یک همستر نگهداری کنید، همه همسترها باید از یک جنسیت باشند.

بسیاری از افراد علاقه مند به انواع مختلف طوطی هستند. آموزش این پرندگان به دلیل داشتن شخصیتی باهوش و کنجکاو بسیار آسان است. یکی از انواع طوطی هایی که از محبوبیت بالایی در نظر بسیاری از افراد برخوردارند ، عروس هلندی نام دارد. این نوع طوطی ها متعلق به استرالیا بوده و در نواحی بیابانی و گرمسیری آن یافت می ‎شوند. سازگاری راحت آن ها با محیط زندگی خود باعث شده که عروس هلندی به عنوان یک پرنده خانگی شناخته شود. این پرندگان پر سر و صدا نبوده و می ‎توانند برای مدت طولانی تنها بمانند.

این طوطی ها که از خانواده کاکاتو هستند دارای بال و پری به رنگ های مختلف و زیبا می ‎باشند. رنگ پر ها در پرنده نر و ماده متفاوت است. گونه های جوان تر این پرندگان از گونه های بالغ تر آن ها لاغر تر بوده و از پر و بال کم تری برخوردارند. رنگ پر این پرندگان معمولا خاکستری و صورتی است و طوطی های نابالغ ظرف حدود 9 ماه به طور کامل بالغ می ‎شوند و سپس به طور به رشد خود ادامه می ‎دهند.

یک طوطی بالغ عروس هلندی از چیزی حدود 85 تا 113 گرم وزن و 30 سانتی متر قد برخوردار است. گونه های بالغ معمولا دارای منقار های تیره تری می‎باشند. گونه نر این پرندگان در قسمت سر خود دارای پر هایی به رنگ زرد روشن می‎باشد. عمر تقریبی عروس هلندی چیزی حدود 12 تا 14 سال است. با این وجود این پرنده ممکن است تا 25 سال عمر کند. گونه های وحشی این پرنگان دارای پر های خاکستری رنگ هستند و رنگدانه های اصلی در پر های این پرندگان شامل رنگ زرد ، قرمز و مشکی می ‎باشد.

جهش عروس هلندی شامل موارد زیر است:

جهش اولیه :اولین جهش ، شامل عدم وجود رنگدانه سیاه در بدن این پرندگان است که باعث بروز لکه های سفید و زرد بر روی پوست آن ها می ‎شود.

جهش دوم :در صورت عدم وجود رنگدانه سیاه در بدن این نوع طوطی ، پرندگان ماده از پرندگان نر درخشان تر خواهند بود.

جهش سوم :پرندگانی که دارای پرهای سفید و زرد با مزرهای خاکستری تیره هستند.

جهش چهارم :رنگدانه سیاه آن ها به رنگ در خواهد آمد.

جهش پنجم :رنگدانه سیاه کاهش یافته و چشم ها به رنگ قرمز و منقار و پاها به رنگ صورتی در خواهند آمد.

جهش های بیشتر در این پرندگان شامل موارد زیر است:

جهش مضاعف که در آن پرهای طوطی به رنگ دارچینی در خواهد آمد.

در برخی موارد ممکن است جهش ایجاد شده در طوطی باعث سفید شدن رنگ پر ها در قسمت سر آن ها شود.

بروز جهش های چندگانه نیز باعث تغییر رنگ پر های طوطی به رنگ هایی از قبیل نارنجی ، قرمز روشن، زرد و قهوه ای می شود.

مراقبت و تغذیه عروس هلندی

غذای پرندگان

به منظور تغذیه طوطی عروس هلندی از مواد غذایی تجاری مخصوص این پرندگان استفاده کنید. همچنین به منظور متعادل سازی میزان مواد غذایی و ویتامین های مورد نیاز این پرندگان می ‎توانید آن را با مواد غذایی نظیر  ، اسفناج،

آب دادن

طوطی خود را روزانه با آب شیرین تغذیه کنید و همچنین می ‎توانید مقداری ویتامین و مواد معدنی به آب مصرفی او اضافه کنید.

حمام

از آن جایی که این پرندگان علاقه زیادی به حمام کردن دارند ، کافیست کاسه ای آب درون قفس آن ها قرار دهید تا در آن استحمام کنند.

نظافت

نظافت پرنده عروس هلندی شامل مرتب نگه داشتن پرهای آن ها و کوتاه کردن ناخن های آن ها می ‎شود. قرار دادن شاخه ای از درختان افرا و نیز به تیز ماندن منقار آن ها کمک می ‎کند.

انجام مراقبت های لازم از عروس هلندی باعث طول عمر این پرنده و سالم و سلامت ماندن آن خواهد شد.

آشیانه مناسب

قفس

عروس هلندی نیازمند قفس های جادار و بزرگ است و بنابراین قفسی به اندازه حداقل 45 در 60 سانتی متر برای این پرنده تهیه کنید تا بتواند به راحتی پر های خود را درون آن باز کند. قفس های فلزی درمقایسه با قفس های چوبی ماندگار تر و با دوام ترند و وجود میله های افقی بر روی قفس نیزاز آن جهت که این پرندگان علاقه مند به بالا رفتن از سطوح مختلف هستند ، مناسب می‎ باشد . ریختن مقداری ماسه بر روی کف قفس نیز باعث کاهش پراکندگی دانه ها خواهد شد.

ظرف تغذیه

برای تغذیه این پرنده از دو ظرف مجزای فلزی برای آب و دانه های آن استفاده کنید و از تهیه ظروف پلاستیکی برای تغذیه این پرندهگان خودداری کنید ، چرا که ممکن است عروس هلندی آن را جویده و بشکند.

محل نگهداری عروس هلندی

چنانچه درتوضیح داده ایم قفس را در مکانی به دور از نوسانات شدید دمایی قرار دهید که قرار دادن قفس بر روی سطحی بلند نیز به ایجاد حس امنیت در او کمک می‎ کند. اگرچه پوشاندن قفس در طول شب ضروری نیست اما به ایجاد احساس آرامش در پرنده کمک می ‎کند.

برای هوا خوری پرنده ، آن را در محیطی با فضای باز اما دارای پوشش محافظتی قرار دهید زیرا امکان فرار پرنده وجود خواهد داشت و از قرار دادن این پرندگان در محیطی با هوای سرد خودداری کنید.

مراقبت های روزانه، هفتگی و سالانه قفس

مراقبت های اساسی قفس شامل تمیز کردن روزانه ظرف آب و غذا و پر کردن آن است. قفس را به صورت هفتگی تمیز کنید و در صورت گرد غبار گرفتن قفس آن را شستشو دهید. بستر حاوی ماسه و شن را نیز به صورت سالانه تعویض کنید.

طرز برخورد با طوطی عروس هلندی

از آن جایی که این پرنگان متعلق به مناطق بیابانی هستند ممکن است در ابتدا دارای رفتار های پرخاشگرانه ای باشند اما با این حال این پرندگان در ارتباط با سایر پرندگان به راحتی سازگار خواهند بود و مشکلی در این زمینه وجود نخواهد داشت. این پرندگان علاقه مند به جلب توجه و مهربانی شما هستند و در صورت عدم مشاهده رفتار های تحریک آمیز به راحتی با شما کنار خواهند آمد.

آموزش

آموزش به عروس هلندی بسیار آسان است و تنها نیازمند صبور بودن و وقت گذاشتن برای آن است.

اصول مقدماتی

سن لازم برای شروع آموزش ، حدود 12 تا 14 هفتگی پرنده است . آموزش دادن یک پرنده به تنهایی آسان تر از آموزش هم زمان به دو پرنده است زیرا پرندگان تمایل بیشتری به بازی کردن با یکدیگیر به جای شما دارند . هنگام آموزش پرنده ابتدا خود و سایر اعضای خانواده تان را به او معرفی کنید تا با همگی شما اخت شود و از آن جایی که گونه های ماده این پرندگان در مقایسه با گونه های نر آن ها ساکت ترند ، بهتر است گونه نر آن ها را برای آموزش انتخاب کنید . در صورتی که پرنده در هنگام آموزش برخی رفتار های عصبی از خود نشان داد ، بهتر است زمان دیگری را به انجام این کار اختصاص دهید و در این زمینه صبور باشید . انجام این کار در یک اتاق کوچک و ساکت بهتر می ‎باشد زیرا از وجود هرگونه عامل پرت کننده حواس جلوگیری خواهد شد.

آموزش اولیه

مهم ترین رکن برای آموزش عروس هلندی جلب اعتماد آن است. به آرامی با آن رفتار کرده و سعی کنید او را بر روی دستان خود نگه دارید و پس از جلب اعتماد او ، به دست دیگر خود منتقل کنید تا کاملا با شما اخت شود و در صورتی که طوطیتان ، شما را گاز گرفت به آرامی به او اخطار دهید و بگویید نه نه.

زمان آموزش پرنده نباید روزانه بیش از 20 دقیقه باشد.

آموزش پیشرفته

پیشرفت آموزش ، با دادن پاداشی از قبیل غذا به طوطی تسریع خواهد شد. عروس هلندی معمولا در انجام فعالیت های منقاری ماهر تر از فعالیت های پنجه ای است. این پرندگان توانایی بالایی در صحبت کردن ندارند اما با انجام تمرینات مستمر انجام آن امکان پذیر خواهد بود.

فعالیت ها

عروس هلندی روزانه به 10 الی 12 ساعت استراحت نیازمند است . این پرندگان از بازی هایی همچون بالا رفتن از نردبان ، ضربه زدن بر روی زنگ و قرار گرفتن در مقابل آینه لذت می ‎برند. بازی کردن بر روی شاخ و برگ درختان نیز برای این پرندگان لذت بخش است اما با این حال باید دقت کنید که از قرار دادن اسباب بازی های پلاستیکی در قفس این پرندگان خودداری کنید.

تولید مثل

تولید مثل این پرندگان بسیار آسان بوده و نیازمند قفس بزرگی است . عروس هلندی باید حداقل 18 ماه تا 2 سال سن داشته باشد تا بتواند تولید مثل کند. این پرندگان ممکن است در حین دوره تولید مثل کمی خشن تر از سایر مواقع باشند. جفت گیری این پرندگان ممکن است خیلی سریع انجام شود و یا 4 تا 6 هفته به طول بینجامد. دوره جوجه کشی این پرندگان 18 تا 20 روز است و جوجه ها بعد از گذشت 5 الی 6 هفته لانه را ترک می‎ کنند و حدود 2 هفته پس از ترک لانه کاملا مستقل خواهند بود.

خوکچه هندی یا خوک گینه جانوری است که بر خلاف نامش ارتباطی به گینه و خوک و یا حتی هند ندارد! بلکه این حیوان خونگرم متعلق به آمریکای جنوبی است. اینکاها نقش بزرگی در اهلی کردن خوکچه داشتند. این حیوان در صده شانزدهم به اروپا نیز راه یافت.

ظاهر خوکچه هندی

خوکچه هندی از جمله جوندگان بزرگ است که وزنی بین ۷۰۰ گرم تا یک کیلو و ۲۰۰ گرم دارد و قد آن به حدود ۲۰ تا ۲۵ سانتی‌متر می‌رسد. پاهای جلویش ۴ انگشت دارد در حالی که پاهای عقبش ۳ انگشت دارد که هرکدام از این انگشتان دارای چنگال است. سن این حیوان معمولا بین ۴ تا ۵ سال است اما در صورتی که به خوبی از آن نگهداری شود تا ۸ سال هم می‌تواند عمر کند. مسن‌ترین خوکچه هندی دنیا حدود ۱۴ سال عمر کرده است.

رفتار و عادت‌ها

خوکچه هندی حافظه خوبی دارد. این حیوان خیلی فرز نیست و نمی‌تواند از موانع بلند بالا برود و تنها می‌تواند از موانع کوتاه بپرد. خوکچه هندی حیوان ترسویی است و خیلی وقت‌ها به دلیل ترس از چیزهای دیگر فرار می‌کنند. رفتار گونه‌های نر با هم خصمناک است و با هم دعوا می‌کنند و زمانی که عصبانی می‌شوند به هوا می‌پرند.

خوکچه هندی در شنا کردن بسیار زبردستاست اما بینایی آنها ضعیف است؛ این درحالیست که حس بویایی این حیوان بسیار قدرتمند است. جالب است که بدانید ارتباط خوکچه‌های هندی با هم از طریق صداست.

این حیوان مدام خودش را تمیز می‌کند و برایش خیلی مهم است که آراسته باشد. اینکار را به وسیله ماده سفیدی که از چشمش خارج می‌شود انجام می‌دهد.

چند نکته مهم در ارتباط با خوکچه هندی

نگهداری از خوکچه هندی مانند گربه و سگ کار پیچیده‌ای نیست اما نیاز به رسیدگی منظم به غذای حیوان و مرتب نگه داشتن فضای زندگی‌اش را دارد. در نژادهای مو بلند نگهداری از آن بسیار دقیق‌تر باید انجام گیرد. از کودکان انتظار نداشته باشید تا به تنهایی از این حیوان مراقبت کنند. بنابراین نگهداری این حیوان برای کودکان زیر ۵ سال توصیه نمی‌شود. زیرا امکان سقوط حیوان از دست کودکان و احتمال آسیب رسیدن به آن و حتی مرگ خوکچه هندی وجود دارد.

به هیچ عنوان نگذارید کودکان زیر ۵ سال از خوکچه نگهداری کنند چرا که باعث آسیب رسیدن به این حیوان خواهد شد.

خرید خوکچه هندی

شاید شما به این فکر می‌کنید که از چه نژاد و گونه‌ای از خوکچه هندی را خریداری کنید. این روزها نژادهای خوب و رنگارنگ و مخلوط بسیار است. اگر شما یک خوکچه هندی از نژاد مو بلند را انتخاب می کنید بهتر است زمان زیادی را جهت نگهداری از این حیوان صرف کنید. بنابراین به شما توصیه می کنیم از نژادهای مو کوتاه نگهداری کنید. تمامی این نژادها یک قالب مشخص از بدن و اندازه دارند و تنها تفاوت آن ها در تنوع رنگ می باشد. ظاهر یک خوکچه هندی به شکل منحنی پهن درشت با پیشانی کوتاه و چشمانی درشت و گوش های افتاده است.

گونه‌های مو کوتاه در رنگ‌های مختلف از قبیل مشکی، کرم، شکلاتی، سفید و غیره می‌باشد. از لحاظ نگهداری جنسیت نر یا ماده بودن آنها تفاوتی ندارد. این حیوانات زندگی اجتماعی را دوست دارند و اگر تصمیم دارید وقت زیادی را برای تربیت این حیوان صرف کنید بهتر است دو تا از آنها را تهیه کنید.

انتخاب ۲ خوکچه هندی ماده معمولاً بهترین انتخاب است. نگهداری ۲ خوکچه هندی از جنس نر باید از دوران نوزادی صورت گیرد زیرا بعضی از خوکچه‌های نر در صورتی که یکی از آن‌ها به سن بلوغ رسیده باشد به راحتی با خوکچه‌نر جدید رابطه خوبی برقرار نمی‌کند. خوکچه‌هندی که شما انتخاب می‌کنید حداقل باید ۶ تا ۱۰ هفته از تولدش گذشته باشد بنابراین دقت کنید که جوان‌تر از این سن را انتخاب نکنید چرا که لازم دارد تا این سن را در کنار مادر تغذیه کند.

هنگام تهیه دقت کنید. چشمان این حیوان درخشان، شفاف و بدون ترشح باشند. بینی هم باید خشک و بدون ترشح باشد. گوش‌ها و زبان این حیوان نیز بهتر است تمیز باشند. تمامی خوکچه‌های هندی معمولاً اطراف پشت گوش‌هایشان بدون مو است و از این بابت شما نگران نباشید اما اگر این بی‌مویی در تمامی نقاط بدن به چشم می خورد از تهیه آن خودداری کنید چرا که می‌تواند نشانه‌ای از بیماری پوستی باشد.

اگر شما در سن حیوان مورد نظر شک دارید به پنجه‌های آن دقت کنید. یک حیوان جوان ناخن‌های کوتاه، تیز و افقی دارد. خوکچه هندی پیرتر ناخن‌های پهن، کند و منحنی شکل دارد. خوکچه هندی که انتخاب می‌کنید ممکن است ناآرام باشد ولی نگران نباشید معمولاً در ابتدا کمی عصبی به نظر می‌آیند اما به آهستگی به شما خو می‌گیرند.نگهداری خوکچه هندی

خوکچه‌های هندی به فضای تمیز نیاز دارند و حس بویایی این حیوانات قوی است. بهتر است که فضای مناسب در داخل خانه برای این حیوان تهیه کنید به طور معمول محیط آشپزخانه یک انتخاب مناسب برای نگهداری از این حیوان است. اگر قفس حیوان را نزدیک یخچال قرار دهید. او به زودی صدای باز و بسته شدن در یخچال را تشخیص می‌دهد و شروع به صدا کردن برای سبزی‌ها و میوه‌ها می‌کند.

انتخاب اسم برای گربه یه مسئولیت بزرگ و مهم برای صاحب گربه است. اسمی که برای گربه ملوسمون می‌ذاریم باید زیبا و خوش آوا باشه و مناسب ظاهر و شخصیت گربه‌مون باشه. در این مقاله قصد داریم در انتخاب بهترین اسم برای گربه بهتون کمک کنیم و با پیشنهاد بیش از ۱۵۰ اسم بامزه، خاص و شیک بهتون بگیم که براساس چه فاکتورهایی می‌تونید بهترین اسم رو انتخاب کنید. پس در ادامه با ما در پت پرس همراه باشید.

چرا انتخاب اسم برای گربه مهمه؟

گربه کوچولویی که وارد خونه ما می‌شه دیگه یکی از اعضای خانواده است و باید اسمی زیبا و مناسب داشته باشه.

اسمی که برای گربه کوچولومون انتخاب می‌کنیم برای همه عمر باهاش می‌مونه (حدود ۱۵ سال)، پس خیلی مهمه که اسمی برای گربه بذاریم که هم مناسب بچگی‌هاش باشه و هم مناسب بزرگسالیش.

گربه به مرور اسمش رو می‌شناسه و می‌دونه که شما با اون اسم صداش می‌کنین. انتخاب اسم برای گربه باعث تقویت رابطه عاطفی و احساسی شما با گربه‌تون می‌شه.

پس باید اسمی که برای گربه می‌ذاریم خوش آوا و ساده هم باشه تا گربه زودتر یادش بگیره.

بهترین اسم برای گربه اسمیه که خوش آوا و زیبا باشه و کاملا به ظاهر و رفتار و شخصیت گربه‌مون بیاد.

به همین دلیل پیشنهاد می‌کنیم اجازه بدید اول گربه وارد خونه‌تون بشه و بعد از یه مدت که با اخلاق و رفتارش بیشتر آشنا شدید متناسب با اون براش یه اسم زیبا و خاص انتخاب کنید.

اسم گربه رو به همراه آدرس یا شماره تماس خودتون می‌تونید روی پلاک حک کنید و به قلاده‌ گربه‌تون وصل کنید. اینطوری اگه خدای نکرده گربه‌تون گم شد کسی که پیداش می‌کنه می‌تونه با صدا کردن اسمش گربه رو آروم کنه و سریع با شما تماس بگیره.

انتخاب اسم براساس ظاهر گربه

یکی از مهمترین مواردی که تو انتخاب اسم برای گربه تاثیرگذاره ظاهر و قیافه گربه‌مونه. به گربه‌تون نگاه کنید و ببینید در نگاه اول کدوم ویژگی گربه بیشتر به چشمتون میاد.

هر گربه‌ای حداقل یه ویژگی خاص تو ظاهرش داره:

• رنگ موهای گربه (حنائی، سفید، سیاه، دو رنگ و …)
• رنگ چشمها
• موکوتاه یا موبلند بودن
• ظریف و لاغر یا گرد و تپلی

اسم برای گربه سیاه یا دودی

• بلکی | Blacky
• اسموکی | Smockey
• اَشلی | Ashley
• سایه
• دوده
• دودی
• سرمه
• نیلی

اسامی پیشنهادی برای گربه حنائی و نارنجی

• جینجر | Ginger
• گارفیلد| Garfield
• پینات | Peanut
• سان شاین | Sunshine
• گلدی | Goldie
• کدو
• فانتا
• تافی
• مارمالاد
• طلا
• حنا
• زردک
• زردآلو

اسم برای گربه سفید

• پنبه
• برفی
• سپید
• پشمک
• وانیل
• مارشمالو | marshmallow
• آیس (Ice)
• میلکی (Milky)
• اِسنو (snow)
• اِلسا

اسم برای گربه کرم و نسکافه‌ای

• کاپوچینو
• کارامل
• تافی
• دارچین
• پاستل

انتخاب اسم گربه براساس شخصیت و رفتار

خلق و خو و شخصیت گربه هم معیار خوبی برای انتخاب اسمه. به همین دلیله که می‌گیم اول بذارید گربه خونه‌تون بیاد و‌ چند روزی یا حتی چند هفته‌ای بگذره بعد واسش اسم انتخاب کنید.

گربه‌تون چه نوع شخصیتی داره؟ خیلی آرومه؟ شیطون و بازیگوشه؟ خرابکاره؟ حسوده؟ بغلی و خرخرو و لوسه؟ خلاصه براساس ویژگی‌های اخلاقی کلی اسم باحال و بامسما می‌شه پیدا کرد که کاملا هم به گربه‌مون بیاد. مثلا برای گربه‌های آروم و زیبا مثل می‌تونید از اسامی زیر استفاده کنید.

10 پرنده‌ خانگی برتر

با استناد به تحقیقات مربوط به افرادی که حیوان خانگی دارند توسط انجمن محصولات حیوانات خانگی آمریکا، تقریباً 5.7 میلیون خانواده‌ی آمریکایی پرنده‌ی خانگی دارند.

با این حال این تعداد نسبت به تعداد دارندگان سگ یا گربه خیلی کم به نظر می‌رسد(63.4 میلیون و 42.7 میلیون)، خیلی از این افراد حداقل دو تا پرنده هم دارند.

پرنده خانگی

چه پرندگانی جز پرندگان برتر قرار می‌گیرند و کدام نژاد پرنده برای شما مناسب‌تر است؟

بسیاری از پرندگان می‌توانند پرندگان خانگی فوق‌العاده‌ای باشند البته در صورتی که شما از آنها انتظارات به جایی داشته باشید.

این موردی است که شیلا بلنکتا، مشاور و مربی طوطیان و صاحب کسب و کار مربوط به پرندگان اعلام می‌کند. او می‌گوید مردم اغلب بعد از دیدن کلیپ‌هایی از ماکائویا طوطی کاکلی به دنبال آنها می‌آیند.

و پس از آن، آنها انتظار دارند که تمام چیزهایی که دیده‌اند حالا که پرنده را گرفته‌اند هم اتفاق بیفتد. و یا حتی آنها پرنده‌های کوچکتر را انتخاب می‌کنند چون فکر می‌کنند که پرندگان کوچکتر به مراقبت کمتری نیاز دارند.

در موارد دیگر، خانواده‌ی آن پرنده‌ی خانگی ممکن است بفهمند پرنده‌ای که انتخاب کرده‌اند خیلی سر و صدا می‌کند و برای آنها وقت تلف کردن است. خسته می‌شوند و پرنده را رها می‌کنند.

به همین خاطر است که خیلی مهم است پرنده‌ای که برای شما مناسب است را انتخاب کنید.

بهترین پرندگان خانگی

در اینجا لیستی از بهترین پرندگان بعنوان پرنده‌ی خانگی را داریم که توسط انجمن و نکات گفته شده توسط بلنکتا آماده شده است. ببینید که کدام پرنده برای شما مناسب‌تر است و بعد از آن نکات گفته شده را دنبال کنید تا انتخاب خوبی داشته باشید.

وقتی که پرنده‌ی ایده‌آل‌تان را انتخاب کردید حتماً دوست جدید خود را هر چه زودتر به دامپزشک نشان دهید و آزمایشات مربوط به سلامتی‌اش را انجام دهید.

حداقل اینگونه درباره‌ی وضعیت سلامت پرنده و پیامدهای طولانی مدت آن اطلاعاتی دارید. البته می‌توانید با یک دامپزشک هم مشورت کنید و او به شما اطلاعاتی ارائه می‌دهد که بتواند به شما کمک کند مشکلات مربوط به مراقبت و تغذیه و رفتارش را رفع کنید.

1. طوطی پاراکیت(طوطی کوچک دم دراز)

تقریباً 25% افراد گونه‌هایی از این پرنده را دارند که این کار، این پرنده‌ی رنگین را محبوب‌ترین پرنده ساخته است.

هزاران نژاد طوطی پاراکیت وجود دارد اما محبوب ترینشان مرغ عشق است. جای هیچ تعجبی نیست که آنها پرندگان احمق اما شیرینی هستند و شخصیتی که برای هر پرنده‌ی متفاوت است.

دارندگان این پرنده از قد و قامت آنها هم خوششان می‌آید. اندازه‌ی آنها برای هر خانه‌ای مناسب است. صدای آنها کم است و به وسایل خانه آسیب نمی‌رسانند و اسباب بازی‌هایشان را سریع خراب نمی‌کنند.

نکته‌ی دیگر درباره‌ی زمان بازی آنهاست. مرغ عشق همراهان خیلی خوبی هستند و دوست دارند در زمان بازی خود نمایی کنند.

اگر طوطی پارکیت بی قید و بند تری می‌خواهید باید یک پاراکیت لینئولیتد(طوطی خط دار) بگیرید. این‌ها پرندگان تک رنگی هستند که رفتار دوستانه‌تری نسبت به مرغ عشق دارند.

هر گونه‌ای از پاراکیت‌ها را که گرفتید باید قفس آنها را به اندازه‌ای بگیرید که این پرنده بتواند به راحتی به اطرافش حرکت کند و تمرین کند.

همچنین ارتفاع آن باید طوری باشد که اگر پرنده‌تان احساس ترس کرد بتواند تا بالاترین نقطه‌ی قفس پرواز کند و روی شاخه‌ی بالایی بنشیند.

یک شرکت فراهم کننده‌ی تجهیزات قفس پرندگان بلندی 132 سانتی را برای پرندگان کوچک و متوسط مناسب می‌دانند.

اسباب بازی‌هایی را بگیرید که از پرنده‌تان بزرگتر نباشد. اسباب بازی‌هایی که کاغذی است و پرنده می‌تواند آنها را پاره کند یا زنگ‌هایی که بتواند آنها را به صدا در بیاورد برای سرگرم کردن پرنده‌تان مناسب است.

این پرنده به مراقبت زیادی نیاز ندارد و همین یکی از دلایلی است که این پرنده را جزء پرندگان محبوب قرار داده است.

پاراکیت‌ها به آب تازه‌ی روزانه و کاسه‌ی کوچکی از غذا نیاز دارند تا بتوانند از یک طرف قفس به طرف دیگر آن پرواز کنند.

هم از دانه‌ها و هم از سبزیجات تازه مثل هویج و بروکلی به پرنده‌تان بدهید. همچنین می‌توانید گل کلم هم در قفس این پرنده قرار دهید.

مرغ عشق و طوطی خط‌دار محبوب‌ترین پرندگان از این نوع هستند اما صدها گونه‌ی دیگر هم وجود دارد.

میانگین طول عمر طوطی پاراکیت

میانگین طول عمر این طوطی‌ها 10 تا 15 سال است و باز هم این مورد به تغذیه، مراقبت و تمرینات آنها بستگی دارد که این مورد درباره‌ی همه‌ی پرندگان خانگی صدق می‌کند.

نیازهای اجتماعی طوطی پاراکیت

می‌توانید یک پرنده یا یک جفت بگیرید- اما اگر فقط یکی می‌گیرید باید با او زمان زیادی را بگذرانید.

می‌توانید پرنده‌ی خود را آموزش دهید که بیرون از قفس بیاید و روی انگشت شما بنشیند اما قدم به قدم آموزشش بدهید. اگر پرنده‌تان احساس کند که به سمت محدودیت‌هایش قدم برداشته‌اید و آن را به آن سمت می‌کشید شما را نوک خواهند زد.

توانایی صحبت کردن طوطی پاراکیت

اگر به دنبال پرنده‌ای هستید که بتواند صحبت کند پاراکیت‌ها جزء دسته‌ی بهترین پرنده‌ها در میان پرندگان خانگی هستند.

مرغ عشق بسیار پر حرف است و می‌تواند صدای انسان را شبیه سازی کند. اگر برای آنها زمان بگذارید و آموزششان بدهید آنها کلمات و عباراتی را یاد خواهند گرفت.

موارد پزشکی طوطی پاراکیت

عفونت: بعضی مواقع مرغ عشق‌ها قبل از اینکه توسط کسی پذیرفته شوند و به خانه برده شوند دچار عفونت باکتریایی، ویروس و انگل می‌شوند.

به همین دلیل است که باید حیوان خانگی خود را به دامپزشک نشان دهید. این موارد شامل عفونت قارچی به نام قارچ شکمی پرندگان می‌شود که این عفونت به لایه‌های شکمی آنها حمله می‌کند و مانع هضم درست غذا در این پرنده می‌شود.

پاراکیت (و دیگر پرندگان) ممکن است پوستشان فلس مانند شود و این بخاطر انگل‌هایی است که از دیگر پرندگان به آنها انتقال می‌آید. این انگل‌ها باعث ایجاد ناهنجاری در منقار و پاهای آنها می‌شود.

کبد چرب: مرغ عشق همانند خیلی دیگر از پرندگان خانگی چربی اضافه را در کبد خود انباشته می‌کنند و زمانی که کبد آنها پر از مقدار زیادی چربی شد آنها به بیماری کبد چرب مبتلا می‌شوند.

یکی از علائم آن منقار بیش از اندازه بزرگ است. می‌توانید با کنترل رژیم غذایی پرنده‌ی خود و پرهیز از کالری زیاد مثل دانه‌جات مانع بروز این مشکل شوید.

همچنین مطمئن شوید که پاراکیت شما به اندازه‌ی کافی تمرین دارد که این تمرین‌ها شامل پرواز و حرکت سراسر اتاق و قفس می‌باشد.

2. عروس هلندی

با 22% عروس هلندی پس از پاراکیت در لیست محبوبترین پرندگان خانگی قرار می‌گیرد. این طوطیان کوچک از خانواده‌ی طوطیان کاکلی هستند و شخصیت آسان‌گیر و راحت آنها پوئن بسیار مثبتی است.

دنیلا که برای اولین بار است یک پرنده ی خانگی گرفته درباره ی عروس هلندی‌اش می‌گوید : “وقتی من خسته هستم به راحتی کنار من می‌نشیند و دوست دارد روی بینی من را ببوسد.

هر زمان که از در اتاق غذاخوری که قفسش آنجا قرار دارد رد می‌شوم به آرامی با من حرف می‌زند و دوست دارد با موهایم بازی کند و روی گوشم به آرامی قدم بردارد.”

فقط بدانید که عروس هلندی باید کاری انجام دهد. وقتی تمام روز بیرون هستید بهتر است اسباب بازی‌هایی برای پرنده‌تان بگذارید تا سر گرمش کند.

این اسباب بازی‌ها می‌توانند اسباب بازی‌های پاره شدنی یا جست و جو برای غذا باشد. فقط لازم است که این اسباب بازی‌ها را هر هفته عوض کنید.

حتی اگر اسباب بازی مشابهی را برایش تدارک ببینید باز هم برای پرنده نو و جدید است و هیجان زده می‌شود. بلنکتا می‌گوید که این مورد برای همه‌ی پرندگان صدق می‌کند اما برای طوطی‌ها خیلی مهمتر است.

همچنین به قفسی نیاز دارید که به اندازه‌ی کافی فضا داشته باشد تا پرنده‌تان بتواند بال‌‌هایش را باز کند و همچنین به شاخه‌هایی با جنس‌های مختلفی نیاز دارد تا بتواند روی آنها بنشیند.

مثلاً می‌توانید یک جفت طناب برایش ببندید و بخاطر اینکه عروس هلندی دوست دارد در کاسه‌ی آبش حمام کند حتماً یک کاسه‌ی جادار برایش فراهم کنید و آب آن را دو بار در روز عوض کنید.

ظرف غذای او را در همه جای قفس بگذارید و باتوجه به توصیه‌ی دکتر رولف بیشتر به پرنده‌ی خود از سبزیجاتی مثل کلم بروکلی و هویج خرد شده بدهید.

اگر می‌خواهید به او دانه بدهید، دانه‌ی چیا یا کتان را امتحان کنید که امگا 3 دارند.

به زبان بدن پرنده‌ی خود توجه کنید. اگر در حال آموزش دادن به او هستید که از قفس بیرون بیاید و او صداهایی در می‌آورد و سرش را پایین می‌اندازد به این معناست که دارید به او سخت می‌گیرید و اگر به این علائم توجه نکنید ممکن است به شما نوک بزند.

به عروس هلندی مینیاتوری هم معروف است.

میانگین طول عمر عروس هلندی

10 – 15 سال

نیازهای اجتماعی عروس هلندی

عروس هلندی با تنها بودن و تک بودن مشکلی ندارد اما زمانی که به خانه می‌آیید و او شما را صدا می‌زند باید با او معاشرت کنید.این کار می‌تواند صحبت کردن، بازی کردن یا آموزش دادن باشد.

در غیر این صورت آنها بسیار سر و صدا می‌کنند. اگر یک عروس هلندی دیگر بگیرید دیگری را در قفسی جدا اما نزدیک هم قرار دهید. آنها می‌توانند با هم صحبت کنند و اگر بیرون آمدند می‌توانند با هم بازی کنند.

توانایی صحبت کردن عروس هلندی

آنها می‌توانند آموزش ببینند تا تقلید صدا کنند و بعضی از آنها می‌توانند کلمات یا عباراتی را نیز بگویند. اما آنها اواز هم می‌خوانند، سوت می‌زنند و همه نوع صدایی از خود در می‌آورند. این پرنده هنجره‌ی بسیار خوبی دارد.

موارد پزشکی عروس هلندی

عفونت و انگل: همانند پاراکیت‌ها، عروس هلندی هم از دیگر پرندگان در پرنده فروشی دچار انگل می‌شود.

یا اگر آنها با پرندگان زیاد دیگری در یک جا نگهداشته شوند و کنترل خاصی روی آنها انجام نگیرد باز انگل به آنها هم منتقل می‌شود.

این انگلها شامل جاردیا می‌‎شود که باعث اسهال و بیحالی می‌شود و همچنین سیتاکوسیس که یک عفونت باکتریایی است و موجب اسهال و بیماری‌های تنفسی در پرنده می‌شود.

چاقی و بیماری کبد چرب: پرندگان در حیات وحش کیلومترها پرواز می‌کنند تا غذا پیدا کنند. اما پرندگان خانگی ورزش خاصی انجام نمی‌دهند و عروس هلندی هم از چاقی مصون نیست.

به لطف دانه‌ها و یکجا ساکن بودن این پرنده هم در خطر چاق شدن قرار دارد. باید رژیم پرنده‌تان را کنترل کنید و به آنها بیشتر سبزیجات بدهید. همچنین فضای کافی برای آنها فراهم کنید تا بتوانند حرکت کنند و پرواز کنند.

3. قناری

قناری در جایگاه سوم بهترین پرندگان خانگی قرار دارد. این آهنگ سازان شاد و خوش ذوق به توجه و محبت زیادی نیاز ندارند.

قفس قناری خود را در اتاقی قرار دهید که در آن رفت و آمد می‌کنید و این به تنهایی پرنده‌تان را خوشحال می‌کند. به همین دلیل است که آنها جزء بهترین پرندگان به عنوان پرنده‌ی خانگی هستند.

باید قفسی بگیرید که حداقل 60 تا 90 سانت ارتفاع داشته باشد و اینگونه قناری‌تان فضای کافی برای پرواز دارد.

شاخه‌های درون قفس را در ارتفاعات مختلف قرار دهید و چند کاسه‌ی آب در قفسش بگذارید. یکی برای نوشیدن و یک کاسه ی بزرگتر و عمیق تر برای حمام کردن، همچنین ظرف غذایش را نیز در قفس قرار دهید.

می‌توانید به پرنده‌تان سبزیجاتی مثل اسفناج و سیب زمینی شیرین هم بدهید.

ممکن است بخواهید که قناری‌تان بیرون از قفس بیاید و در اتاق پرواز کند. فقط روی پنجره‌ها و آینه‌ها را بپوشانید تا به آنها برخورد نکند. برای آنها تمرینات و شبیه سازی‌های ذهنی هم فراهم کنید.

همیشه به اسم قناری خوانده می‌شوند اما نژادهای زیادی همچون هرز رولر و قناری قرمز دارند.

میانگین طول عمر قناری

10 – 15 سال

نیازهای اجتماعی قناری

قناری به یک پرنده بعنوان همراه نیاز ندارد. همچنین آنها جزء عجیب‌ترین پرندگان هم نیستند. حتی قناری‌هایی هم که خیلی دوست دارند بیرون بروند دوست دارند در اتاقی باشند که آدم‌های اطرافشان در آنجا هستند.

بعضی از آنها می‌توانند آموزش ببینند که روی انگشت‌تان بنشینند.(باز هم تکرار می‌کنیم که این آموزش‌ها باید به آرامی انجام شود.)

توانایی صحبت کردن قناری

هیچ توانایی صحبت کردنی ندارند و پرنده‌ی نر میتواند به زیبایی بخواند.

موارد پزشکی قناری

بیماری‌های تنفسی: قناری دستگاه تنفسی خیلی حساسی دارد که به آسانی به خطر می‌افتد.

سیگار نکشید و شمع و دستگاه تهویه هوا را دور از آنها نگهدارید. مورد دیگری که باعث آزار آنها می‌شود ظروف نچسب تفلون و هرچیزی که با پی تی اف ای روکش شده می‌باشد.

چاقی: قناری وقتی که فقط دانه‌های کالری دار مصرف کند یا زمان زیادی را در قفس‌های کوچک بگذراد مانند بقیه پرندگان خانگی می‌تواند خیلی چاق شود.

از دادن میوه‌های شیرین به اندازه‌ی زیاد به آنها پرهیز کنید(میوه‌هایی مثل موز و انگور یا ذرت) که سطح قند بالایی دارند.

4.طوطی خورشیدی

با داشتن جایگاه در میان 8% از خانواده‌ها، این پرنده هم در میان بهترین پرندگان خانگی قرار دارد.

این پرنده در همه اندازه و رنگی وجود دارد. از طوطی خورشیدی کوچک با گونه‌های سبز گرفته تا طوطی بزرگ و به رنگ خورشید با تاج آبی.

طوطی خورشیدی بسیار باهوشند و این خود یک پوئن مثبت برای خانواده‌هایی که می‌توانند زمان خود را صرف این پرنده کنند به شمار می‌رود.

رز ادلر صاحب یک طوطی خورشیدی می‌گوید که شما می‌توانید به این پرنده هر چیزی یاد دهید و او سریع یاد می گیرد. در دو ماه گذشته او 12 کار جدید را فقط با صرف 15 دقیقه برای هر کدام یاد گرفته است.

همانند همه‌ی طوطی‌ها، این پرنده هم کارهای روزانه‌ای دارد و باید برای او زمانی را در روز در نظر گرفت. همچنین او به ارتباط یک به یک هم نیاز دارد.

شما می‌توانید زمانی که برای پرنده‎تان اختصاص داده‎اید هر کاری حتی لباس شستن هم انجام دهید. کافی است پرنده را روی شانه‌ی خود بگذارید و کارهای خود را انجام دهید، او هم با شما وقت می‌گذراند. شما با او صحبت کنید و او هم هر کاری بخواهد انجام می‌دهد.

وقتی که بیرون هستید حتماً وسایلی را برای او بگذارید تا بتواند آنها را پاره کند یا بجود. همچنین تلویزیون یا رادیو را روشن بگذارید تا همراه پرنده‌تان باشد. بعضی از پرنده‌ها نسبت به آن بی‌تفاوتند اما برخی دیگر عاشق سر و صدا هستند.

اگر حوصله شان سر برود یا توجه کافی به آنها نشود این پرنده‌ها می‌توانند جیغ بزنند.

معمولاً هر چقدر این پرنده بزرگتر باشد پر سر و صداتر است و اغلب صدای آنها مثل کشیدن ناخن روی تخته سیاه است.

آنها اگر پرخاشگر شوند می‌توانند گاز بگیرند. به همین دلیل پرنده‌ی خانگی خوبی برای افرادی که برای بار اول می‌خواهند پرنده‌ای بگیرند مناسب نیستند.

باید به پرنده‌تان از سبزیجات و میوه‌ها غذا بدهید. همچنین غذاهایی برای پرندگان موجود است که طعم هویج، نخود سبز و چغندر دارد.

این میوه‌های پیشنهادی بسیار عالی هستند زیرا قند بالایی ندارند و همچون گیاهان دارویی هستند.

همچنین می‌توانید از انواع توت بخصوص بلوبری وحشی و کیوی در اندازه‌های کم هم به آنها بدهید.

میانگین طول عمر طوطی خورشیدی

بستگی به گونه‌ی پرنده دارد اما این گونه تا بیش از 20 سال هم می‌تواند زندگی کند.

نیازهای اجتماعی طوطی خورشیدی

طوطی خورشیدی مثل گونه‌های دیگر طوطی‌ها، افراد اطرافشان را مثل اعضای گروه خودشان می‌دانند. پس تا زمانی که توجه و عشق کافی به آنها دهید با تنها بودن مشکلی ندارند.

توانایی صحبت کردن طوطی خورشیدی

در کل این پرنده برای توانایی صحبت کردنش شناخته شده نیست. بعضی از آنها صحبت می‌کنند و برخی دیگر بیش از دیگران صحبت می‌کنند و برخی هیچ وقت حتی یک کلمه هم نگفتند.

موارد پزشکی طوطی خورشیدی

ویروس پرندگان: این ویروس تقریباً 30% طوطی‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. ممکن است هیچ نشانه‌ای نداشته باشد اما در بعضی موارد ممکن است باعث بیماری خود ایمنی شود زمانی که سیستم ایمنی بدن پرنده شروع به حمله به سیستم عصبی بدن پرنده می‌کند.

این بیماری باعث بهم ریختن دستگاه گوارش آنها می‌شود به این معنی که پرنده در هضم غذا مشکل پیدا می‌کند و تمام آنچه خورده را کامل با مدفوعش خارج می‌کند.

5. کاسکو

کاسکو محبوبترین پرنده در میان افرادی است که به دنبال پرنده‌ خانگی هستند.

دلیل آن این است که باوجود اینکه همه‌ی پرنده‌ها می‌توانند صحبت کنند اما کاسکو بهتر از همه می‌تواند صحبت کند و این توانایی همه را جذب او می‌کند.

اما در کنار توانایی‌اش در صحبت کردن، این پرنده بسیار باهوش، جذاب و اجتماعی است و این خصوصیات او را یکی از بهترین پرندگان خانگی ساخته است.

ریکی لوریمور از تگزاس از این که کاسکویش هم مهربان است و هم مستقل خیلی خوشش می‌آید.

او می‌گوید: پرنده‌اش زمانی که جواب سوال‌هایش را می‌دهد او را متحیر می‌کند و زمان‌هایی هم پرنده‌اش مثل یک کودک می‌شود و فقط حرف خودش را می‌زند. اما من او را خیلی دوست دارم زیرا زمان‌هایی که ناراحت هستم پیش من می‌آید و مرا نوازش می‌کند.

بخاطر هوش زیادش این پرنده باید شبیه سازی ذهنی زیادی هم داشته باشد. اسباب بازی و پازل وسایلی هستند که این پرنده نیاز دارد.

کلافگی بدترین دشمن یک پرتده است. اگر آنها کلافه شوند اتفاق‌های بد دیگری مثل جیغ زدن، کندن پر و پرخاشگری هم به دنبال آن رخ می‌دهد.

آنها از اینکه ببینند شما بالا و پایین می‌پرید وقتی گازتان می‌گیرند خوششان می‌آید.

آنها همچنین به روزمرگی شان بسیار عادت می‌کنند و از کوچکترین تغییری بیزارند.

برای کاسکو باید قفسی بگیرید که او بتواند در آن بدون برخورد با اطراف قفس بال و پر بزند. همچنین از ترکیبی از سبزیجات، میوه‌جات با قند کم مثل پاپایا، توت و کیوی و غذای آماده به انها بدهید. حتماً در رژیم غذایی پرنده تان امگا 3 هم قرار دهید.

بهتر است گردوی تازه هم در قفس او بگذارید و اجازه دهید او خودش گردو را بشکند و مغزش را بخورد و همچنین برای جلوگیری از فاسد شدن گردوی تازه می‌توانید آن را فریز کنید.

دو نوع کاسکو وجود دارد.کاسکوی کونیو و کاسکوی تیمنه.

میانگین طول عمر کاسکو

بیش از 30 سال

نیازهای اجتماعی کاسکو

کاسکو می‌تواند خودش انتخاب کند که نسبت به چه کسی مهربان باشد و او را ببوسد. معمولاً آنها با یکی از اعضای خانواده خیلی بیشتر صمیمی می‌شوند.

مهارت صحبت کردن کاسکو

در یک کلمه، فوق العاده. اگر از نظر شما یک پرنده‌ی خانگی باید بتواند صحبت کند و کلمات و عباراتی را متوجه شود، کاسکو برای شما بسیار مناسب است.

با وجود اینکه همه‌ی کاسکوها حرف نمی‌زنند اما همه‌ی آنها صداهایی که در اطرافشان می‌شنوند را تقلید می‌کنند. از صدای بوق حسگر دود گرفته تا مایکروویو و صدای تلفن. و این صداها را کل روز تکرار می‌کند.

موارد پزشکی کاسکو عفونت قارچی:

آسپرژیلوس قارچی است در سیستم گرمایشی یا از آلیاژهای عالی بیرون از خانه پیدا می‌شود. وقتی که در جریان تنفس، پرنده‌ها این قارچ را تنفس می‌کنند این قارچ‌ها در سیستم تنفسی آن شروع به رشد می‌کنند.

این مورد بسیار نا مطبوع است. انواع سموم را وارد جریان خون می‌کند و بافت‌های آنها را از بین می‌برد و ریه‌ی آنها را می‌خورد. فیلتر سیستم تهویه هوا و سیستم گرمایشی‌تان را بررسی کنید و آن را تمیز کنید.

کندن پر: کندن پر فقط در میان کاسکو ها نیست. این مورد می‌تواند برای همه‌ی طوطی‌ها اتفاق بیفتد. موارد فیزیکی خاصی هست که باعث می شود این اتفاق بیفتد همچون انگل‌ها، کنه، الرژی و بیماری‌های دیگر.

اما طوطی پرهایش را بخاطر کلافگی، استرس و ناامیدی هم می‌کند. اگر دیدید که کاسکوی شما این کارها را انجام می‌دهد آن را به پیش دامپزشک ببرید.

6. طوطی آمازون

این طوطی با اندازه‌ی متوسط کمی گیج کننده است به همین خاطر است که می‌توان توضیح داد چرا محبوبیت آنها با محبوبیت کاسکو گره خورده است.

7% از افراد یا طوطی آمازون و یا کاسکو دارند. این پرندگان با رنگ‌های روشن هم به خوبی می‌توانند صحبت کنند.

صاحبان آنها از انها سیر نمی‌شوند. آنها می‌گویند که بخاطر کاراکترهای زیادی که دارد عاشق این پرنده‌اند.

آنها همچنین زبان بدن قوی هم دارند. می‌توان حالت انها را سریع فهمید.

مهربانی و محبت آنها صاحبانشان را متعجب می‌کند و آنها عاشق مبهم بودن و نیازهای متفاوت آنها هستند.

برای فراهم کردن بهترین زندگی برای این پرنده، برای آنها ارتباطات اجتماعی زیادی و اسباب بازی‌هایی با شبیه سازی ذهنی را فراهم کنید و آنها را هفتگی عوض کنید.

در غیر اینصورت طوطی آمازون شما پر سروصدا می‌شود ممکن است چیزهایی را خراب کند حالا که بی‌حوصله و کلافه شده است.

انواع مختلفی از آمازون وجود دارد. مثل آمازون زرد یا آمازون بال نارنجی.

یکی از با استعدادترین و محبوب ترین پرنده ها، کاسکو است. کاسکو به شاه طوطی خاکستری آفریقایی نیز شهرت دارد. کاسکو، یکی از پرنده های خانواده های طوطی ها به شمار می رود. اگر به درستی از کاسکو مراقبت شود، این پرنده قادر است کلمات را یاد بگیرد و حرف بزند. نگهداری کاسکو ، یکی از روشهای درآمدزایی است. اگر به دنیای پرندگان علاقه دارید و می خواهید نکات مهم در نگهداری از کاسکو را بدانید، این نوشته را مطالعه کنید.

مهم ترین نکته در نگهداری کاسکو

کاسکو، یکی از بهترین تقلید کننده های صدا در میان پرندگان است و می تواند شادی و خوشحالی را به خانه شما بیاورد. در اصل کاسکوها، پرنده هایی وحشی هستند؛ ولی انسانها دوست دارند به این پرنده ها آموزش دهند و کاسکو را به پرنده ای اهلی تبدیل کنند. با آنکه کاسکوها پرنده هایی سرگرم کننده و جالب هستند، اما نمی توان زیاد به آنها اطمینان کرد؛ زیرا کاسکو پرنده ای غیرقابل پیش بینی است. کاسکو، پرنده ای قوی و پر از انرژی است. اگر این پرنده را خشمگین یا عصبانی کنید ممکن است شما را گاز بگیرد یا پنجه بکشد.

با این همه، نگهداری از کاسکو ارزشش را دارد که این سختی ها را تحمل کنید. کاسکوها از عقل و قدرت تفکر بالایی برخوردار هستند. آنها می توانند میزان صمیمیت افراد را تشخیص دهند و با یکی از افراد خانواده ارتباط عاطفی عمیقی برقرار کنند. این پرنده ها به قدری عاطفی هستند که دوری از این فرد و ندیدن او، برای کاسکو بسیار آزار دهنده است، تا جایی که می تواند منجر به حتی مرگ و بیماری کاسکو شود.

به همین دلیل، مهمترین نکته در نگهداری کاسکو، رفتارشناسی کاسکو و برخورد صحیح با کاسکو است.

کاسکوها انواع مختلفی دارند که هر کدام ویژگی های منحصر به فرد خودشان را دارند. نگهداری کاسکو از جمله راه هایی است که هم شما را سرگرم می کند و هم برای شما درآمدزایی می کند. شما می توانید در خانه خود نیز اقدام به نگهداری کاسکو کنید. در ادامه این مطلب با نکات مهم در نگهداری کاسکو در منزل آشنا خواهید شد.

نگهداری کاسکو در منزل

گفتیم که شما می توانید کاسکو را در منزل خود نگهداری کنید. برای این کار ابتدا لازم است پرنده را از مغازه های پرنده فروشی خریداری کند و به خانه خود بیاورید. برای خرید کاسکو، به مغازه های معتبر مراجعه کنید. نکات زیر برای نگهداری کاسکو در منزل به شما کمک می کند.

وقتی کاسکو می خرید،  را نیز خریداری کنید. قفسی که می خرید نباید آلوده باشد، زیرا این آلودگی به محیط خانه شما منتقل می شود.

بعد از خرید پرنده، او را در قفس بیندازید و پارچه سفیدی را روی قفس بیندازید و وقتی او را به خانه آوردید، پارچه را از روی قفس بردارید.

برای کاسکوی خود اسم مناسبی انتخاب کنید و هنگام رسیدگی به او و غذا دادن به پرنده، با محبت نامش را صدا بزنید.

قفس کاسکو را هرگز در معرض باد کولر یا بادی که از پنجره وارد می شود قرار ندهید.

قفس کاسکو را روی زمین قرار ندهید تا حشرات به دور پرنده جمع نشوند، بهترین ارتفاع برای نصب قفس کاسکو، 1.5 متر است.

در اوایل ورود کاسکو به خانه خود، قفس پرنده را در مکانی آرام قرار دهید که محل تردد زیاد افراد خانه نباشد، بهتر است کاسکو از دور، خانواده شما را ببیند تا به تدریج به شما عادت کند.

یک نفر باید مسئول اصلی رسیدگی به کاسکو باشد. در بیشتر مواقع، صاحب کاسکو مسئول آن است.

کارهایی نظیر فریاد کشیدن، دویدن، ترکاندن بادکنک و پرتاب کردن اشیا موجب ترس و استرس کاسکو می شود. پس شما باید این گونه کارها را انجام ندهید.

یک هفته پس از ورود کاسکو به محل جدید، می توانید با دستانتان به او غذا بدهید و به او بفهمانید که غذا را از دست شما بگیرد.

اگر قصد آموزش دادن به کاسکو را دارید، از خوراکی مورد علاقه او به عنوان جایزه استفاده کنید. بیشتر کاسکوها به سیب درختی، پسته، بادام و تخمه آفتابگردان علاقه دارند، هر زمان خواستید کاسکو را تشویق کنید، از این خوراکی ها به او بدهید.

در خانه خود، موسیقی را با صدای ملایم گوش دهید تا کاسکو اذیت نشود.

کاسکو را در مکان سرد و خشک قرار ندهید.

یکی از نکاتی که باید به آن توجه کنید، دما و رطوبت مناسب برای نگهداری کاسکو است. در منزل خود باید شرایط مهم برای رشد و زندگی سالم کاسکو را فراهم کنید تا پرنده شادابی داشته باشید.

دما و رطوبت مناسب برای نگهداری کاسکو

اکثر گونه های طوطی ها، به هوای گرم و مرطوب عادت دارند. وقتی رطوبت محیط زندگی کاسکو کم شود، با مشکلاتی از قبیل خارش پوست مواجه می شوند. همچنین کاهش رطوبت، میزان پر کنی کاسکوها را بیشتر می کند. تکان دادن بیش از حد سر، خارش دهان و بینی و عطسه کردن از جمله علائمی است که کاسکو موقع کم شدن رطوبت از خود بروز می دهد.

رطوبت نسبی ایده آل برای محیط زندگی کاسکو بین 30 تا 50 درصد است. برای افزایش رطوبت در منزل، می توانید از دستگاه های بخور استفاده کنید. دستگاه بخور سرد و دستگاه بخور گرم دو مدل دستگاه های بخور موجود در بازار هستند که می توانید از آنها استفاده کنید.

بهتر است دستگاه بخوری تهیه کنید که مجهز به رطوبت سنج باشد تا بتوانید رطوبت را میان 30 تا 50 درصد تنظیم کنید.

کاسکوها را باید در برابر افت دما نیز محافظت کنید. دمای هوای محیط زندگی کاسکو نباید کمتر از 18 درجه سانتیگراد باشد، زیرا برای پرنده خطرناک است. کاسکوها را حتی از بادهای سرد سریع و کوچک محافظت کنید تا مبتلا به بیماری هایی نظیر سرماخوردگی نشوند. در طول فصل زمستان، هوای منزل خود را با بخاری و دیگر وسایل گرمایشی گرم نگه دارید. همچنین حواستان به رطوبت داخلی محیط نیز باید باشد.

نگهداری کاسکو سخنگو

قبل از نگهداری کاسکو سخنگو باید خوب به این قضیه فکر کنید و تمام مسئولیت نگهداری از این پرنده را بر عهده بگیرید. اگر زمان کافی برای مراقبت و نگهداری کاسکو سخنگو را ندارید، بهتر است این کار را شروع نکنید. کاسکو سخنگو، موجودی اجتماعی است و به توجه زیادی نیاز دارد. اگر نتوانید به این پرنده توجه و محبت کنید، بعد از مدتی کسل و افسرده می شود. پرهای خود را می کند و رفتارهای خشونت آمیز از خود نشان می دهد. نگهداری کاسکو سخنگو برای افراد پرمشغله که دائم در سفر هستند یا وقت کمی را در خانه سپری می کنند توصیه نمی شود.

همه طوطی ها از جمله کاسکوها، همدم هایی خوب و مهربان هستند. اگر به خوبی از این پرنده های پرانرژی مراقبت کنید، انرژی خوب و نشاط آنها به شما منتقل خواهد شد. نگهداری کاسکو سخنگو برای افراد سالمند، بازنشسته و عاشقان کاسکو بسیار مناسب است و روحیه آنها را شاد نگه می دارد.

وقتی کاسکو سخنگو را به خانه آوردید از او انتظار نداشته باشید که خیلی سریع شروع به حرف زدن کند، معمولا کاسکوها زمانی حرف می زنند که با محیط جدید کاملا انس گرفته باشند و از اعضای خانواده خجالت نکشند. هوش کاسکوهای سخنگو باهم متفاوت است. بعضی از کاسکوها هرگز نمی توانند صدای انسان را تقلید کنند، در حالی که انواع دیگری از کاسکوها هستند که می توانند هر روز یک کلمه جدید یاد بگیرند و بر زبان بیاورند.

قار کشیدن و سوت زدن برای کاسکوهای تازه خریداری شده کاملا عادی و طبیعی است. در روزهای ابتدایی ورود کاسکو، بیشتر اوقات شنیدن قار کشیدن او خواهید بود. این موضوع به این دلیل است که پرنده هنوز احساس ناامنی دارد و خوی وحشی او قوت بیشتر فعال شده است.

نگهداری کاسکو دم قرمز

طوطی های خاکستری یا کاسکوها دو نژاد اصلی به نام «کنگو» و «تیمنه» دارند. کاسکوهایی که انتهای دم آنها سیاه است، به کاسکوهای تیمنه شهرت دارند و کاسکوهایی که انتهای دمشان قرمز است، به کاسکوی قرمز معروف هستند. طول بدن کاسکو دم قرمز، 30 تا 35 سانتی متر است؛ در حالی که طول بدن کاسکوی دم سیاه حدود 25 سانتی متر است. کاسکوی دم سیاه در ایران به دم شرابی و دم شکلاتی نیز معروف است. هم کاسکو دم سیاه و هم کاسکو دم قرمز پرطرفدار هستند؛ اما کاسکوی دم قرمز به دلیل بزرگتر بودن جثه و قرمزی رنگ دمش، طرفداران بیشتری دارد.

کاسکو دم قرمز، پرنده ای بسیار باهوش است و هوش آن با هوش بچه های 4 ساله برابری می کند. کاسکو دم قرمز، قدرت زیادی در برقراری ارتباط با دیگران دارد و می تواند از طریق صحبت کردن با افراد، با آنها ارتباط برقرار کند. کاسکو دم قرمز، نسبتا آرام است و کمتر جیغ می زند. برای اهلی شدن کاسکو دم قرمز باید صبور باشید. وقتی این پرنده اهلی شد، می توانید آموزش دادن به او را شروع کنید.

مشکلات و مضرات نگهداری کاسکو

با اینکه کاسکوها پرندگانی باهوش و عاطفی هستند، اما نگهداری آنها مشکلات خاص خودش را دارد. مشکلاتی مانند:

کاسکوها، پرنده هایی پر سروصدا هستند. سروصدای این پرنده ها می تواند شما را اذیت کند و مزاحم استراحت شما شود.

نگهداری از کاسکو، محیط خانه شما را شلوغ و کثیف می کند. وقتی کاسکو را در منزل نگهداری می کنید، باید به ریختن پرهای آنها و پخش شدن دانه هایشان در قفس و در کف خانه عادت کنید؛ زیرا کاسکوها عادت به پخش کردن دانه هایشان دارد.

برای کاسکوها، علاوه بر دانه ها یا محصولات آماده باید خودتان نیز غذا آماده کنید. مثلا برای آنها تخمه آفتابگردان بشکنید، میوه ها و سبزیجات را برایشان خرد کنید و کارهای مشابه را برایشان انجام دهید. این موضوع ممکن است برای شما وقت گیر باشد.

نگهداری از کاسکو هزینه بردار است؛ زیرا شما باید برای تهیه قفس، دانه های خوراکی و اسباب بازی های او پول خرج کنید. گاهی اوقات این هزینه ها بسیار زیاد می شود.

احتمال بروز حساسیت و بیماری از طریق نگهداری این پرنده ها وجود دارد.

منقار پرنده ممکن است روی دیوارهای خانه شما خراش بیندازد یا مبل و لباسهای شما را سوراخ کند.

وقتی کاسکو عصبانی می شود، اقدام به گاز گرفتن و پنجه کشیدن می کند؛ در نتیجه خانه هایی که در آن بچه های خردسال وجود دارد، باید بسیار مراقب این قضیه باشند.

خوکچه هندی جانوری است که انگلیسی‌ها آن را خوک گینه (Guinea Pig) می‌نامند، اما این جونده کوچک در حقیقت نه اهل هند و گینه نو است، نه به نژاد خوک‌ها شباهتی دارد؛ بلکه متعلق به علفزارهای آمریکای جنوبی است و از خویشاوندان خرگوش محسوب می‌شود. البته در گذشته آن‌قدرها هم که به نظر می‌رسد، مهربان و بی‌آزار نبوده و به لطف سرخپوست‌های اینکان (Incan) اهلی شده است. شاید فکر کنید آن‌ها این حیوانات کوچک را می‌دادند به بچه‌های کوچک خود تا با آن بازی کنند، اما خیر! واقعیت این است که آن‌ها خوکچه بی‌زبان را نوش جان می‌کردند و از قضا، پخت آن بی‌شباهت به پخت بچه‌خوک‌ها نبوده و اینطور گمان می‌رود که اسم خوکچه از همین داستان ریشه گرفته است.

پس از کشف قاره آمریکا در قرن ۱۶، پای خوکچه هندی به اروپا هم باز شد و در آن جا هم خوکچه بیچاره را می‌خوردند و حتی همین الان که شما در حال نگاه کردن به عکس بانمک آن هستید، اشخاصی در پرو و اکوادور مشغول جویدن این جونده بیچاره هستند. حال اگر تصمیم خود را برای داشتن او گرفته‌اید، ادامه مطلب به شما برای آشنایی بیشتر با این جونده محبوب و دوست‌داشتنی و روش‌های نگه‌داری از او کمک خواهد کرد.

نگه‌داری

اولین نکته‌ای که درباره خوکچه هندی‌ها باید بدانید این است که میزان مدفوع آن‌ها بسیار زیاد است. هر ظرف ناپایداری در اطرافشان را وارونه می‌کنند و ممکن است در ظرف غذا یا آبشان، ادرار یا مدفوع کنند و در بطری‌های اطراف قفسشان، غذای نیم‌جویده و بزاق دهانشان را بریزند. راه‌حل این رفتار او چیست؟ حفظ سادگی در محل زندگی خوکچه بهترین شیوه است. جلوی دستش را تا جای ممکن از هر چیز بی‌ثباتی خالی کنید. در زیر بسترش از خاک مناسب استفاده کنید زیرا تا حد زیادی جلوی کثیفی و بوی بد را می‌گیرد.

یک قفس پلاستیکی، فلزی یا سیمی با ابعاد حداقل ۴۶در ۴۶سانتی‌متر، فضای کافی برای یک خوکچه هندی بالغ را فراهم می‌کند زیرا این موجودات بیش‌تر از ۱۳۰۰ گرم و ۳۰ سانتی‌متر نمی‌شوند. البته بدیهی است که هر چه  میزان این فضا بیشتر باشد، آن‌ها بیشتر لذت می‌برند. از آن‌ جا که خوکچه‌ها در بالا رفتن و جهیدن خوب عمل نمی‌کنند و قدری تنبل تشریف دارند، قفسی با ارتفاع بین ۲۲ تا ۲۵ سانتی‌متر برای آن‌ها کافی است. در این حالت می‌توان بالای قفس را باز گذاشت، البته اگر حیوانات شکارچی دیگری مانند یک گربه فضول یا سگ خشن در خانه نداشته باشید. کف قفس نیز می‌تواند یک‌دست یا سیمی باشد. کف سیمی (توری) در کف قفس با ابعاد ۱۲ در ۳۸ میلی‌متر می‌تواند خطر آسیب به پا را به حداقل برساند، اما با این حال کف یک‌پارچه ارجحیت دارد.

نکته قابل‌توجه درباره بستر حیوان این است که اگر از چوب یا علف نامناسبی پر شده باشد یا به موقع تعویض نگردد، باعث از دست رفتن خوکچه هندی یا دست کم بیماری‌های آزاردهنده در او می‌شود. باید بستری بسیار تمیز، جاذب و نسبتا عاری از گرد و خاک برای او فراهم کنید که به آسانی قابل‌تعویض باشد. از نوارهای کاغذهای باطله و تراشه‌های چوبی، می‌توان به عنوان مثال خوبی از بستر مناسب نام برد. استفاده از تراشه‌های درخت سدر (نوعی درخت شبیه به کاج) و هر نوع چوبی که روغن داشته باشد، از همان نوع بسترهای خطرناکی است که به آن‌ها اشاره شد.

مثلا بستری که از چوب ذرت ساخته شده، اغلب دارای باکتری‌ها و قارچ‌ها است و خوکچه‌تان خودش به قدر کافی میکروب تولید می‌کند. هر بستری که استفاده می‌کنید، باید آن را به طور منظم تعویض کنید تا از انباشته شدن آمونیاک ناشی از ادرار و مدفوع خوکچه هندی در آن جلوگیری شود. آمونیاک ممکن است اثرات نامناسبی در حیوان شما بگذارد و باعث تحریک بینی، ریه و چشم‌های او شود.

اگر از علف خشک استفاه کرده باشید، ممکن است در چشم های او برود و بر اثر پلک زدن‌های مداوم و سریع، منجر به خراشیدگی قرنیه‌اش بشود که باعث عفونت چشم خوکچه خواهد شد و باید دوان دوان به دامپزشک مراجعه کرد. همچنین گرد و خاک و علف خشک موجود در کف قفس این حیوان، باعث عطسه کردن وی نیز می‌شود، اما اگر فواصل بین این عطسه ها ثابت است، ممکن است دلیل آن ذات‌الریه باشد. ذات‌الریه به خاطر سرما یا خیس شدن و همراه با کج شدن گردن باشد و مرگ‌بار است.

این‌طور به نظر می‌رسد که اینکان‌ها برای اهلی کردن خوکچه، زحمت زیادی کشیدند و این حیوانات زبان‌بسته، زیادی ترسو شده‌اند و مکان‌های پر رفت و آمد برای آن‌ها خوب نیست. حتی بهتر است در قفسشان، مکانی برای مخفی شدن مثل یک جعبه مقوایی یا چوبی در نظر بگیرید. البته نباید از جویده شدن آن متعجب شد! تنها نفس عمیقی کشیده و جعبه را تعویض کنید.

تغذیه

در رابطه با تغذیه و بهداشت خوکچه، یک نکته وجود دارد که اگر آن را ندانید، شاید حال بهتری داشته باشید: خوکچه دندان‌های آسیاب مخصوصی برای خوردن گیاهان دارد که در طول عمرش، دائما رشد می‌کنند. بیشتر حیوانات گیاه‌خوار پستاندار دارای دستگاه گوارشی بزرگی هستند. دستگاه گوارشی خوکچه هندی نیز از سایر جونده‌ها بزرگ‌تر است که تا اینجای کار مشکلی نیست، اما نکته غم‌انگیز این است که آن‌ها باید غذایشان را با مدفوع‌خواری تکمیل کنند و بنابراین مدفوع خودشان را می‌خورند! البته آن‌ها تمام مدفوع خود را مصرف نمی‌کنند و مقداری از آن را دفع می‌کنند. این کار از سر چندش‌آور بودن نیست، بلکه برای آن انجام می‌شود که ویتامین بی و فیبر و باکتری‌های لازم برای گوارش را بازیافت کنند. مدفوع به ‌طور مستقیم هنگامی که از مقعد دفع می‌شود، خورده می‌شود مگر آن که خوکچه بسیار چاق یا حامله باشد. این عادت خوکچه‌ها با خرگوش مشترک است.

خوکچه‌ها بنده عادت هستند. برای تغییر دادن غذای آن‌ها، سبزیجات مورد علاقه‌شان را چاشنی کنید تا راحت‌تر به غذای جدید عادت کنند. خوکچه‌های شکمو تقریبا تمام میوه‌ها و سبزی‌ها را می‌خورند. به علوفه خشک مخصوصا یونجه، اشتیاق نشان می‌دهند که منبع پروتئینی خوبی هم محسوب می‌شود. بدن خوکچه‌روزانه به ۱۰ میلی‌گرم (۲۰ میلی‌گرم برای حامله‌ها) ویتامین ث نیاز دارد، اما خودش توانایی تولید آن را ندارد. در نتیجه به او غذاهایی مثل کرفس، اسفناج، هویج، سیب کلم و گوجه فرنگی بدهید زیرا اگر این ویتامین به بدنشان نرسد، جان حیوان در خطر خواهد افتاد. خوکچه معمولا آب موردنیاز بدن خود را از سبزی‌ها و میوه‌هایی که می‌خورد، به دست می‌آورد، اما با توجه به قلابی شدن همه چیز، محض اطمینان یک ظرف کوچک آب نیز برایش بگذارید.

پیشنهاد ما به شما این است که یک غذای دائم برای او در نظر داشته باشید و در کنار ظرف آبش قرار دهید، زیرا این حیوانات عادت به خوردن همیشگی دارند و اگر غذایی در دسترسشان نباشد، موهای خودرا می‌جوند تا از رشد دندان‌هایشان جلوگیری کنند و از دهانشان بیرون نزند. علف خشک و غذای مخصوص خوکچه گزینه مناسبی است. همچنین، می‌توانید برای ساییدن ناخن و دندان‌ها تنه باریکی از درخت را در اختیارش قرار دهید.

معرفی انواع نژادهای خوکچه

احتمالا خوکچه‌ها در زندگی قبلیشان، فعالان عرصه مد و فشن بودند! از همین رو می‌توان انواع طرح و رنگ و مدل مو را در نژادهای مختلف آن‌ها مشاهده کرد که در ادامه به معرفیشان می‌پردازیم:

• خوکچه حبشی (Abyssinian Guinea Pig)

یک راه تشخیص این نژاد، «روزت» موهای آن است. روزت قسمتی از مو است که از یک نقطه مرکزی به سمت بیرون پیخ خورده است. روزت‌های خوکچه حبشی، بیشتر از ۸ تا و متقارن در هر دو طرف بدن است.

• خوکچه حبشی براق (Abyssinian Satin)

این خوکچه نیز شبیه به نژاد حبشی براق است و تنها تفاوت آن، براق‌تر بودن موها و روزت‌های آن است.

• خوکچه آمریکایی (American)

از قدیمی‌ترین و محبوب‌ترین نژاد بین خوکچه‌ها است که موهای صاف، نرم و کوتاهی که کاملا روی بدن خوابیده است، دارد. بینی آن‌ها سربالا و پهن است. اندازه آن‌ها بیشتر از مچ تا آرنج دست نیز نمی‌شود. این نژاد، بیشترین جمعیت را بین خوکچه‌ها دارد.

• خوکچه پِرویی  (Peruvian Guinea Pig)

اگر دوست دارید پت خود را روی پایتان بنشانید و موهای او را شانه کنید، خوکچه پِرویی انتخاب مناسبی است، زیرا موهای صاف و نرم او تا چند سانتی‌متر رشد می‌کند. پِرویی اولین نژاد موبلند از خوکچه‌ها محسوب می‌شود و موهای سر آن به قدری بلند خواهد شد که جلوی چش