باهوش ترین پرندگان
باهوش ترین پرندگان
هوش حیوانات سالها مورد مطالعه قرار گرفته است و معمولا در بالاترین رده باهوشترین حیوانات قرار دارند، اما برخی از پرندگان از جمله گونههای طوطی که اغلب به عنوان حیوانات خانگی نگهداری میشوند ، نسبت به بقیه باهوشتر هستند. در این مطلب، با ۵ نژاد از باهوشترین پرندگان خانگی آشنا خواهیم شد.
۱.طوطی خاکستری آفریقایی (کاسکو)
یشترین گونه مورد مطالعه در حیوان خانگی بوده و سطح بالایی از هوش را نشان دادهاند. یکی از مشهورترین آنها الکس نام داشت، اما در سال ۲۰۰۷ در سنین جوانی و ۳۱ سالگی در گذشت. او در سن یک سالگی توسط یک دانشجوی دکترا، دکتر پپربرگ که از او مراقبت میکرد و در تمام عمر او را مورد مطالعه قرار داد، خریداری شد.
تا پیش از الکس، بیشتر تحقیقات در مورد هوش پرندگان با استفاده از کبوترها انجام میشد و نیازی به گفتن نیست که اکثر آنها ناامیدکننده بودند. الکس افکار مردم را در مورد یادگیری پرندگان تغییر داد. با گذشت سالها و تا زمان مرگش، الکس بیش از ۱۰۰ کلمه انگلیسی آموخت و تصور می شد هنگام مرگ، هوشی برابر یک کودک ۵ ساله داشت.
منتقدان میگویند شاید الکس تنها دستاورد یادگیری بوده است نه فهمیدن، اما اگر رفتار او تنها یک پاسخ به آموزش باشد، تواناییهای الکس از آنچه که بیشتر پرندگان حیوان خانگی قادر به دستیابی به آن بودند، فراتر رفته است. به خاطر الکس، طوطیهای خاکستری آفریقایی اکنون به مشهورترین پرندگان خانگی معروفند و به تحریک ذهنی مداوم احتیاج دارند.
۲.ماکائو
ماکائوها همانند طوطیان خاکستری آفریقایی، انواع مختلفی دارند، از جمله بلندترین طوطی دنیا که ماکائو Hyacinth نام دارد. تصور میشود که همه طوطیها از جمله ماکائوها سطح هوش بالایی دارند.
سطح هوشی برخی ماکائوها با کودک نوپای انسان مقایسه شده است. آنها میتوانند برخی مسائل را حل کنند، از ابزارها استفاده کنند و ارتباط زیادی با پرندگان دیگر داشته باشند، از صداها و حتی تغییرات جسمی مانند سرخ شدن صورت برای درک مسائل استفاده میکنند.
یک مطالعه کانادایی نشان داد که پس از تجزیه و تحلیل ۹۸ مغز پرنده مختلف، تفاوت قطعی در اندازه یک قسمت خاص از مغز طوطی وجود دارد. این قسمت از مغز طوطی شباهت زیادی با مغز پریماتها و وظیفه برقراری ارتباط بین قشر مغز و مخچه را بر عهده دارد. به آن هسته مارپیچ گفته میشود و در طوطیها دو تا پنج برابر بزرگتر از قسمتی است که در مغز یک مرغ قرار دارد. تصور میشود این قسمت از مغز، نقش عمدهای در برنامهریزی و اجرای رفتارهای پیشرفته دارد.
۳.طوطی کاکلی (کاکاتو)
کاکاتو یک نوع طوطی است و اولین طوطی است که دیده شد میتواند ساز موسیقی بسازد! در استرالیا، کاکاتوهای نخلpalm cockatoos از شاخهها و غلافهای بذر برای ساخت طبل استفاده میکنند و سایر انواع کاکاتوها میتوانند به ضرب موسیقی بپیوندند که نشان میدهد که درک درستی از ریتم دارند.
یک مطالعه با استفاده از کاکاتوی گوفین که نوع کوچکی از کاکاتوها است، نشان داد که آنها شناخت متناسبی از اشیای دور خود دارند. مثلا مهره در جیب که دور از چشم است که اغلب برای توصیف مطالعات شناخت شی در پرندگان استفاده میشود. در نوزادان انسان، حل پازل شناخت شی به طور معمول تا سن ۱۸ تا ۲۴ ماهگی امکانپذیر نیست. جای تعجب نیست، این مطالعه نشان داد که کاکاتوهای وحشی گوفین Goffin توانایی استدلال دارند که قابل مقایسه با پریماتها و نوزادان انسان است.
۴.طوطی کوچک دمدراز (مرغ عشق)
رایجترین طوطیها که بیشتر به عنوان مرغ عشق از آن یاد میشود، در واقع یکی از کوچکترین اعضای خانواده طوطیها است، اما فقط به دلیل کوچک بودن، به این معنی نیست که نمیتواند باهوش هم باشد!
مرغ عشقها اولین گونه غیر پستاندار بودند که درک درستی از زبان بشر نشان دادند. هوش آنها را با یک کودک هفت ماهه انسان برابر میدانند. یک مطالعه نشان داد که مرغ عشقها قادر به تشخیص الگوی خاصی از کلمات بیمعنی هستند، این توانایی بسیار مهم است زیرا قبل از این مطالعه، فقط انسانها ، موشها ، میمونها و سایر گونههای باهوشتر قادر به انجام این کار بودند.
۵. طوطی خورشیدی (کانور)
مانند سایر پرندگان موجود در این لیست، انواع مختلفی از کانورها وجود دارد و همه کانورها جزو طوطیها هستند. به همین دلیل، کانورها همچنین به منظور تحریک مغزهای هوشمند خود نیاز به تحریک ذهنی دارند. همهی کانورها به شما نشان میدهند که واقعاً چقدر باهوش هستند و شما را شگفتزده خواهند کرد.
حقایقی درباره همستر ها که نمی دانستید
موش ها یکی از موجودات جونده و پستاندار کره زمین هستند که این حیوانات بصورت کلی 30 گونه مختلف دارند که یکی از گونه های مختلف آنها متعلق به همسترها است که همسترها به خودی خود دارای 25 گونه مختلف می باشند که نسبت به موش ها دارای طرفداران زیادی می باشد و از این گونه موش ها بیشتر به عنوان حیوان خانگی نگهداری می شود.
اما شاید با همسترها به اندازه کافی آشنا نباشیم و اطلاعات بسیار کمی نسبت به این حیوانات خانگی کوچک به گوشمان رسیده باشد! از این رو ما قصد داریم در ادامه این مطلب از بخش سرگرمی شما را با تعدادی از حقایق جالب و خواندن از این حیوانات بازیگوش آشنا سازیم. همراه ما باشید.
حقایقی جالب در مورد همستر ها
1- اولین کشف همستر جهان!
همسترها حیوانات بومی هستند و با وجود چنین نکته ای از این حیوانات، جالب است بدانید که همسترهای سوری شایع ترین حیوانات خانگی جهان هستند که برای اولین بار در کمتر از 100 سال اخیر اولین همستر جهان در بیابان های سوریه کشف شد.
دانستنی هایی درباره همستر
2- همسترها عاشق شب هستند!
همسترها موجوداتی هستند که در طول روز به شدت استراحت می کنند و به همین دلیل در طول شب بیدار هستند و عاشق شب هنگام می باشند و به همین دلیل بسیار سر و صدا خواهند نمود که اگر می خواهید یکی از حیوانات را به عنوان حیوان خانگی خود نگهدارید، توصیه می شود از آنها در خارج از اتاق خواب خود نگهداری نمایید چرا که اجازه خواب به شما نخواهند داد!
3- همسترها به جمع آوری آذوقه نسبت به خوردن، بیشتر اهمیت می دهند!
در حقیقت نام همستر از کلمه آلمانی ” hamstern ” که به معنای ” ذخیره کردن ” می باشد که این علت اصلی انتخاب نام همستر می باشد. از این رو این حیوانات علاقه ای به خوردن زیاد ندارند و بیشتر نهایت تلاش خود را بکار می گیرند تا بتوانند آذوقه برای خود جمع کنند.
4- حقیقتی جالب در مورد همسترهای سوری
همسترهای سوری حیواناتی هستند که علاقه ای به شریک و زندگی با هم نوع خود ندارند. از این جهت نمی توان آنها را در یک قفس نگهداری نمود چرا که ممکن است با یکدیگر مبارزه نمایند که این واقعیت نسبت به حیوانات دیگر کمی بیشتر عجیب است!
حقایق جالب و عجیب در مورد همستر
5- همسترها استراحت در فضاهای بسته را دوست ندارند!
موش های ساده شاید علاقه شدیدی به استراحت در فضاهای بسته همانند لوله ها و همچنین قفس های کوچک و تنگ داشته باشند، اما طبیعت همسترها این گونه نیست و آنها برای استراحت در فضاهای کوچک و تنگ ساخته نشده اند و برای نیاز به استراحت گاه های بزرگ و باز دارند.
همچنین همسترها برای خواب و استراحت علاقه ای به خوابیدن در یک لانه دارند که توصیه می شود قبل از خواب حوله سفیدی را فراهم کنید تا همستر شما بتواند در زیر آن استراحت کند.
6- دندان های همستر بصورت مداوم در حال رشد است!
همسترها دارای دندان هایی هستند که همیشه در حال رشد مدام هستند، از این رو اگر شما مالک همستر هستید، برای آنکه دندان های آنها آسیب نبیند، می بایست دندان های این حیوان خانگی را بصورت مدام به تحرک بیندازید. برای مثال می توانید از بلوک های چوبی استفاده کنید و از دادن پلاستیک، سدر و کاج به این حیوان جدا خودداری نمایید.
رشد دندان همسترها چگونه است؟
7- همسترها به تمرین علاقمند هستند!
از آنجاییکه متابولیسم همسترها بسیار زیاد است، نیاز به تمرین زیادی دارند از این رو برای آنکه بتوانید متابلیسم و انرژی آنها را کاهش دهید، می توانید از پلاستیک های غلتکی در قفس آنها استفاده کنید تا آنها درون این پلاستیک غلتکی شروع به تمرین و کاهش میزان متابولیسم بدن خود نمایند که این می تواند کمی با سر و صدای زیاد همراه باشد.
8- همسترها به مراقبت دامپزشک نیاز دارند!
همسترها از آنجاییکه دارای دندان هایی حساس هستند، می بایست در طی برنامه ای مشخص توسط دامپزشک دیده شود تا بتواند زندگی ای سالم و بی آسیبی داشته باشد. از این رو اگر متوجه بیماری های معمولی در همستر خود شدید، فورا آنرا به دامپزشک منتقل سازید تا تحت درمان قرار گیرد.
چیزهایی که در مورد موش همستر نمی دانید
9- همسترها کور رنگی دارند!
حقیقت دیگری که ما قصد داریم در مورد همسترها به شما اعلام کنیم این است که همسترها همگی کور رنگی دارند و نمی توانند رنگ ها را به خوبی تشخیص دهند!
10- تعداد دندان های همسترها؟1
همسترها بطور کلی دارای 16 عدد دندان هستند و همان گونه که گفته شد تمام این 16 عدد بصورت مداوم در حال رشد هستند.
11- حقیقتی در مورد همسترهای تازه متولد شده!
همسترهای نوزاد و تازه متولد شده در دو هفته اول زندگی خود نه می توانند ببینند و نه می توانند گوش کنند تا آنکه دو هفته اول زندگی خود پایان یابد.
معرفی سگ های بیچون فرایز
سگ بیچون فرایز، یه سگ پفکی، جذاب و عروسکیه که سریع خودش رو تو دل همه جا میکنه. این سگ فوقالعاده زیبا، باهوش، مهربون، برونگرا و بسیار فعال و پر انرژیه. بیچون فرایز بسیار اجتماعیه و از همراهی با آدمها لذت میبره. در عین حال که استقلال طلبه ولی به صاحبش وابستهست. خوشحال و آرومه، زیاد پارس نمیکنه و زندگی باهاش آسونه.در واقع میشه گفت که این سگ، همه فن حریفه. پس با ما در ادامه این مطلب همراه باشید و با ویژگیهای ظاهری، خصوصیات رفتاری، تغذیه و نحوه نگهداریش آشنا بشید.

نژاد سگ بیچون فرایز
این نژاد سگ، جزو سگهای خانگی و گروه سگهای عروسکی و از گونه سگهای نگهبان و غیر ورزشی شناخته میشه.
این سگها در دهه ۱۹۷۰ محبوبیت عمومی پیدا کردن. گفته میشه که نژاد این سگ، در اصل اسپانیاییه. اما اولین سگ این نژاد در کتاب ثبت نژاد فرانسه (LFO) یک بیچون فرایز ماده به نام ایدا (Ida) در ۱۸ اکتبر ۱۹۳۴ ثبت شده.
ویژگیهای ظاهری سگ بیچون فرایز
این سگ عروسکی، پفکی، سفید و کرکی، بدنی مستطیل شکل و سری متناسب داره و گوشهای بلند خودش رو می اندازه و اغلب با پودل سفید اشتباه گرفته میشه.
بیچون فرایز، با موهای سفید و مجعد، گردن بلند و قوسی شکل، چشمان تیره و گردی که از شیطنت و بازیگوشی برق میزنه، دمی که به زیبایی روی کمرش خم شده و سری که همیشه با غرور و اعتماد به نفس نگه میداره از جذابترین و دوستداشتنیترین نژادهای سگ هست.
قد این سگ بین ۲۰ تا ۳۰ سانتیمتره و ۳ تا ۵.۵ کیلوگرم هم وزن داره. این سگ بین ۱۲ تا ۱۵ سال عمر میکنه.

انواع نژاد بیچون؛ یا هم خانواده های آن؟
شباهت زیاد بیچون فرایز؛ با هم خانواده های خودش باعث شده همه فکر کنند که آنها انواع مختلفی دارند. اما در اصل این یک اشتباه و باور غلطه!
در واقع bichon frise از نظر ظاهری با سگ های نژاد:
- لوچن Löwchen
- بولوگنس Bolognese
- هاوانیز Havanese
- کوتون دو تولیر Coton de Tuléar
همخانواده است و به خاطر همین شباهت زیادشون با هم اشتباه گرفته میشن. تو شکل زیر میتونید تصاویر مربوط به همخانوادههای سگ بیچون رو ببینید.

البته بعضی از سگهای نژادهای دیگه هم هستن که خیلی شبیه به سگ بیچون فرایز bichon frise هستن. ما قبلا توی سایت این سگها رو به طور کامل معرفی کردیم که شامل:
هستند؛ اما جزو هم خانواده های Bichon Frise نیستند. پیشنهاد میکنم درباره این نژادها هم بخونید تا با ویژگیهاشون آشنا بشید و ببینید نگهداری از کدوم اونها به سبک زندگی شما نزدیکتره.

خصوصیات رفتاری سگ بیچون فرایز
سگی باهوش، با محبت، جسور و سرزنده است و رفتار دوستانهای داره و عاشق فعالیت، جست و خیز و بازی کردنه. شخصیت مستقلی داره ولی وقتی عضوی از یک خانواده باشه که اونو همراه خودش به همه جا میبره، خوشحالتره.
این سگ، عاشق دوست داشته شدنه و از اینکه در مرکز توجه قرار بگیره لذت میبره. این مهارتو داره که با قدرت و شخصیت برنده خودش، نظر همه رو جلب کنه و این موضوع با توجه به اینکه قبلاً توسط سلطنت مورد ستایش قرار میگرفته خیلی عجیب نیست.
سگ بیچون فریز، ابتدا توسط ملوانان اسپانیایی نگهداری میشده اما در قرن ۱۶ مورد توجه اشرافزادههای فرانسوی قرار میگیره. از این نژاد سگ برای بازی در سیرک و همچنین به عنوان سگ نمایشی هم استفاده میشه.
سگ بیچون فرایز، یک همراه و همدم واقعیه. میشه اونو بدون مشکل به هرجایی برد. این سگ نه عصبیه و نه زیاد پارس میکنه، بسیار اجتماعی و دوستدار معاشرت با آدمهاست و تا وقتی که به اندازه کافی مورد توجه باشه، سگ بیدردسریه. اما چون بسیار به صاحبش وابستهست، اگر تنها به حال خودش رها بشه معمولاً از اضطراب جدایی رنج میبره.
این نژاد سگ، خواستار محبت بیش از حده و تنهایی یا نادیده گرفته شدن، اونو به یک گیجیِ دیوانهکننده میرسونه. انقدر که حتی شخصیت مخربی پیدا میکنه و هر چیزی رو که جلوی چشمش باشه، میجوه و پاره میکنه.
پس صاحب این سگ باید خودشو برای یک مسئولیت تماموقت آماده کنه و عشق زیادی به اون بده.
تربیت و آموزش سگ بیچون فرایز
این سگهای کوچک، به آسونی تربیت میشن. اما نباید انتظار داشته باشین که از بدو تولد عالی باشه، در عین حال که بسیار آموزشپذیر هست، میتونه یک چالش برای خونه باشه و باید جایگاه خودش رو در خانواده یاد بگیره.
بیچون فرایز بسیار باهوش و زیرکه و برای اینکه یک دوست و همدم خوب برای شما باشه، حتما باید به اون یاد بدید که از شما اطاعت کنه.
اما تربیت سگ؛ کار سخت و دشواری هست به خصوص اگر تازه کار باشید و یا اولین تجربه شما باشد. نگران نباشید، ما اینجا و در کنار شما هستیم تا قدم به قدم پیش بریم و شما بتونید سگ خودتون تربیت کنید. به همین دلیل پیشنهاد می کنم مقاله رو بخونید تا بتونین با مراحل و روش های تربیت سگ بیشتر آشنا بشین.
خلق و خو و چگونگی برقراری ارتباط با دیگران
درسته این سگ جثهی کوچکی داره اما این موضوع نباید شما رو به اشتباه بندازه و تصور کنین که باید بیش از حد، ازش مراقبت کنین، چون باعث میشه سگتون خجالتی بزرگ بشه. پس فقط در مواقع لازم ازش مراقبت کنین و بهش آموزش بدین تا در برخورد با مردم و دیگر حیوانات اعتماد به نفس داشته باشه.
معرفی نژاد قهدریجانی
سگ قهدریجانی یکی از نژادهای سگ ایرانیه که به خاطر جثه خیلی بزرگ و شجاعت و حس محافظت بالایی که داره یکی از پرطرفدارترین سگهای گله و سگ نگهبان به شمار میره. امروز قصد داریم در مورد این سگ غول پیکر و شجاع صحبت کنیم و در مورد تاریخچه، ویژگیهای ظاهری و رفتاری و نگهداری نژاد سگ قدرجونی با شما صحبت کنیم. پس در ادامه با ما در پت پرس همراه باشید.

تاریخچه سگ قهدریجانی
خاستگاه اصلی سگ قهدریجانی که در گویش محلی بهش قدرجونی گفته میشه شهر قهدریجان از توابع شهرستان فلاورجان در استان اصفهانه. اما امروزه در سرتاسر کشور و در شهرهای مختلف این سگ در موراد مختلف مثل گله داری و نگهبانی مورد استفاده قرار میگیره.
از گذشته این نژاد به خاطر ویژگیهای ممتازی که داره به عنوان سگ گله و نگهبان استفاده میشده و امروزه هم به خاطر محبوبیت بالای این سگ بین دامداران و همینطور باغداران، پرورش دهندههای زیادی در همین منطقه قهدریجان اقدام به پرورش و فروش این نژاد سگ میکنن. در واقع، مرکز فروش و پرورش این سگ ۵ کیلومتری فلاورجان و ۲۵ کیلومتری شهر اصفهانه.
این نژاد سگ ایرانی به دلیل مستند نبودن تاریخچه پرورش و اثبات اصالت و خلوصش هنوز به عنوان یه نژاد خالص به ثبت جهانی نرسیده. اما خود پرورش دهندههای محلی اصفهان معیارهایی برای تشخیص سگ قهدریجانی اصیل و خالص دارن که در ادامه به اونا اشاره میکنیم.

ویژگیهای ظاهری و مشخصات سگ قدرجانی اصیل
سگهای قدرجانی سگهایی فوقالعاده بزرگ و غول پیکر هستن که حتی دیدنشون هم ترسناکه و هرکسی جرات نزدیک شدن به اونا رو نداره. این نژاد سینهای ستبر و بزرگ، عضلاتی درشت و قوی، پوزه درشت و سیاه، فک پهن و بسیار قوی و قدرت جنگاوری و شجاعت بالایی داره.
قد سگ قدرجونی:
قد سگهای ماده قدرجونی حداقل ۷۰ سانتیمتر و سگهای قدرجونی نر بالای ۷۵ سانتیمتره.
البته چون این نژاد ثبت رسمی نشده اطلاعاتی که در موردش داریم جسته و گریخته است، اما گفته میشه که قد سگهای قهدریجانی تا ۹۲ سانتیمتر هم مشاهده شده و اکثر سگهای قدرجونی درجه یک و با اصالت بالا بین ۸۰-۸۵ سانتیمتر قدشونه.
برای اینکه تصور بهتری از قد و بالای این سگهای بزرگ داشته باشید باید بگیم که به طور مثال قد سگ ژرمن شپرد در بیشترین حالت ۶۵ سانتیمتره.
وزن سگ قهدریجانی:
وزن این سگهای بزرگ با توجه به جنسیت و جثهای که دارن متفاوته؛ اما به طور کلی سگهای قدرجونی ماده حدود ۶۰ کیلوگرم و سگهای قدرجونی نر بالای ۶۰ کیلوگرم وزن دارن.
پوشش بدن:
بدن سگهای قدرجونی پوشش بسیار متراکمی داره که باعث میشه تحمل بالایی در برابر آب و هوای سرد داشته باشن. همینطور دم این نژاد بسیار پرپشت و به سمت عقب برگشته است که موقع حمله این قوس دم بیشتر هم میشه.

معرفی سگ شیبا اینو
سگ شیبا اینو در چند سال گذشته در شبکههای اجتماعی و فضای اینترنت خیلی معروف شده و حتما بارها استیکرها، تصاویر و ویدیوهای بامزهای از این سگ رو دیدید. این سگ که اصالت ژاپنی داره به خاطر ظاهر زیبا و باشکوه و خلق و خوی خاصی که داره به سگ خانگی محبوبی در سرتاسر دنیا تبدیل شده. امروز در این مقاله میخوایم این نژاد سگ رو بهتون معرفی کنیم و در مورد تاریخچه، ویژگیها، خصوصیات اخلاقی، تغذیه و طرز نگهداریش با شما صحبت کنیم. در ادامه با ما در پت پرس همراه باشید.
سگ شیبا اینو از کجا اومده؟
سگ نژاد شیبا اینو در ابتدا به منظور دنبال کردن پرندهها و بازیهای ساده به وجود اومده.
براساس وبسایت معتبر نژادهای سگ این سگ یکی از ۶ نژاد سگ اصیل ژاپنیه که عبارتند از: آکیتا (بزرگ)، کیشو، هوکایدو، شیکوکو (متوسط) و شیبا (کوچک).
سگ شیبا اینو به خاطر روحیه سرزنده، جثه و اندام جمع و جور و زیبا و رفتارها و شخصیت استقلال طلب و گربه-مانندش معروفه.
امروزه این سگ بیشتر به عنوان سگ خانگی در ژاپن و سرتاسر دنیا شناخته میشه و در شبکههای اجتماعی مثل اینستاگرام واسه خودش یه پا سلبریتی شده!

مشخصات ظاهری شیبا اینو
این سگ زیبا ظاهری شبیه به روباه داره و حتی ممکنه خیلیا اونو با روباه اشتباه بگیرن. مشخصات ظاهری این سگ، گوشهای ایستاده و نوک تیز، دم برگشته رو به بالا و موهای کوتاه و خز دولایه است و در دستهبندی قرار میگیره.
اندام شیبا خیلی جمع و جور و عضلانیه و جزء گروه سگهای متوسط طبقهبندی میشه. چشمهای بادومی و تیرهای داره و گوشهاش به نسبت بدنش کوچیکه.
این سگ از نظر ظاهری شباهت زیادی به آکیتا داره و یجورایی سایز کوچکترِ سگ آکیتا محسوب میشه.
طول عمر سگ شیبا اینو چقدره؟
طول عمر سگ تا حد زیادی به عواملی مثل تغذیه و شرایط نگهداری بستگی داره. اما به طور کلی نژاد شیبا اینو در صورتی که خوب ازش مراقبت بشه در حدود ۱۳-۱۵ سال عمر میکنه.
تنوع رنگ و انواع سگ شیبا اینو
هرچند ما این نژاد رو بیشتر به رنگ حنایی میشناسیم اما رنگهای مختلفی برای این نژاد مشاهده میشه؛ با این حال اکثر اونا دست و پاها، نوک دم و بالای چشمهاشون سفیده:
- قرمز کنجدی (حنایی)
- قرمز با کمی سیاه در قسمت پشت
- سیاه و کرم
- سرتاسر کرم

تفاوت شیبا اینو و آکیتا
شیبا اینو از نظر ظاهری و رفتاری شباهت خیلی زیادی به نژاد دیگه ژاپنی یعنی آکیتا داره و خیلیها این دو تا رو با هم اشتباه میگیرن.
مهمترین و مشخصترین تفاوت آکیتا و شیبا اینو جثه و اندازه بدنشونه و آکیتا حدودا دو برابر شیبا اینو قد و وزن داره. در واقع، جثه کوچکتر شیبا اینو باعث شده تو هر خونه و آپارتمانی بتونه زندگی کنه و به خاطر نگهداری راحتترش شهرت و معروفیت خیلی بیشتری در مقایسه با آکیتای بزرگ پیدا کرد.
سرماخوردگی گربه ها چیست؟
سرماخوردگی گربه ها چیست؟
با رسیدن فصل سرما و زمستون سوالی که خیلی از صاحبان گربه از ما میکنن اینه که آیا ممکنه گربهام سرما بخوره؟ بیماری سرماخوردگی گربهها چیه؟ چطوری منتقل میشه و چطوری میتونم از ابتلای گربهم به این بیماری پیشگیری کنم؟ تو این مقاله قراره در مورد بیماری سرماخوردگی در گربه ها صحبت کنیم و پاسخ تمام سوالاتتون رو در این مورد بدیم. پس در ادامه با ما در پت پرس همراه باشید.
دلایل سرماخوردگی گربهها چیه؟
سرماخوردگی در گربه ها عمدتا به خاطر دو نوع ویروس به وجود میاد:
- هرپس ویروس گربه سانان
در ۸۰-۹۰% موارد این دو ویروس علت بروز سرماخوردگی در گربهها هستن؛ با این حال گاهی ممکنه در ۱۰-۲۰% مواقع عوامل عفونی دیگه مثل باکتریهای بردتلا، کلامیدیا، پاستورلا، مایکوپلاسما و ریوویروس هم باعث سرماخوردگی در گربه ها بشن.
گربهها در تمامی سنین ممکنه مبتلا به این بیماریها بشن؛ اما گربههای کم سن و بچه گربهها چون سیستم ایمنی بدنشون ضعیفتره در برابر این بیماریها آسیب پذیرترن.
همینطور گربههای پیر، گربههای واکسینه نشده و گربههای بالغ که به هر دلیلی (مثل بیماری قلبی، مشکل تنفسی، آسم و …) سیستم ایمنی بدنشون ضعیف شده باشه هم ممکنه به این بیماری مبتلا بشن.

آیا سرماخوردگی گربه به انسان منتقل میشه؟
با اینکه در فضای وب اطلاعات ضد و نقیضی در مورد سرماخوردگی گربه ها وجود داره، اما باید بدونید که گربهها در واقع نمیتونن همون ویروس سرماخوردگی ما آدمها رو بگیرن!
اکثر ویروسها مربوط به یه گونه خاص هستن؛ یعنی آدمها ویروسهای انسانی رو میگیرن و گربهها هم ویروسهای گربهای رو. انتقال بیماری از انسان به گربه و همینطور بالعکس در حالت کلی امکان پذیر نیست.
گربهها هم ممکنه دچار نوعی بیماری بشن که اسم علمیش بیماری ویروسی تنفسی فوقانی گربهسانان (FURD) هست و به سرماخوردگی گربهها معروفه و نوع ویروسش با ویروس سرماخوردگی آدمها فرق داره.
پس اگه خودتون سرما خوردید لازم نیست نگران ابتلای بیماری به گربه عزیزتون باشید. همینطور برعکس اگه گربهتون سرما خورده هیچ خطری برای شما نداره.
البته برخی بیماریهای قابل انتقال بین گربه و انسان هم وجود داره که در مطلب میتونید در موردشون اطلاعات بیشتری پیدا کنید.
روشهای انتقال سرماخوردگی بین گربهها چیه؟
سرماخوردگی در گربهها به شدت مسریه و نحوه انتقال ویروس، تماس مستقیم گربه با یه گربه بیمار و آلوده به ویروسه. ویروس از طریق ترشحات چشم و بینی خارج میشه و در صورت تماس، به گربه بعدی منتقل میشه.
این بیماری در جاهایی که تعداد زیادی گربه نگهداری میشن مثل پانسیونها، پناهگاهها، فروشگاه حیوانات و … بیشتر دیده میشه و سریعتر میتونه منتقل بشه.
بنابراین خیلی مهمه که گربهتون رو از گربههای بیمار دور نگه دارید تا خدای نکرده مریض نشه و در صورتی که مجبورید گربه رو چند روزی به بفرستید، حتما یکی از پانسیونهای خوب و معتبر برای گربه انتخاب کنید. البته بعضی مواقع ممکنه که گربهتون توی پانسیون دچار بیماری بشه، پس اگه مجبورید که گربه رو به هتل یا پانسیون ببرید حتما به سطح کیفیت اون پانسیون توجه کنید.
البته این نکته رو هم در نظر بگیرین که بعضی نژادهای گربه مثل گربه پرشین که پوزه کوتاهی دارن بیشتر مستعد ابتلا به سرماخوردگی هستن. اما اگه نحوه مراقبت صحیح از گربه ایرانی پرشین رو بدونین، دیگه جای نگرانی نیست. پس پیشنهاد میکنم مقالهبه دقت بخونین تا بتونین از این گربه ملوس ایرانی به خوبی مراقبت کنین.
بازم تاکید میکنیم که هیچ کدوم از دو ویروس هرپس ویروس و کلسی ویروس قابل انتقال به آدمها نیستن!

علائم سرماخوردگی گربهها چیست؟
سرماخوردگی در گربهها میتونه علائم مختلفی داشته باشه و در هرگربه چند علامت بروز کنه. معمولا ۳ تا ۷ روز بعد از آلوده شدن گربه کم کم علائم خودشون رو نشون میدن و دوره بیماری هم بین ۷ تا ۱۰ روز طول میکشه.
اما به طور کلی علائم سرماخوردگی در گربه عبارتند از:
- عطسه
- سرفه
- گرفتگی صدا
- خروج ترشحات شفاف تا چرکی از چشمها و بینی
- تب
- کاهش اشتها
- کم آبی و دهیدراته شدن بدن
- احتقان و نفس کشیدن با دهان باز
- تورم و قرمزی چشم
- کوچک شدن چشم و در موارد شدیدتر چسبیدن پلکها به هم
- زخمهای دردناک در چشمها، بینی یا دهان
درمان سرماخوردگی گربه توسط دامپزشک چطوری انجام میشه؟
خوشبختانه در اکثر موارد، سرماخوردگی در گربهها خطر زیادی نداره و در طول ۱-۲ هفته و با سپری شدن دوره بیماری و مراقبت از گربه خودش خوب میشه.
اگه بعد از ۲-۳ روز علائم بهبودی مشاهده نکردید و یا اگه گربهتون یکی از علائم شدیدتر مثل ترشحات و زخم بینی و چشم یا مشکل در تنفس، غذا نخوردن و سرفه شدید رو داره سریعا باید گربه رو پیش دامپزشک ببرید.
دامپزشک با معاینه گربه و مخصوصا چشمها و داهل دهان و با توجه به شدت بیماری درمان لازم رو انجام میده.
سرماخوردگی گربه مثل اکثر بیماریهای ویروسی درمان خاصی نداره و صرفا با درمانهای حمایتی میشه به بهبود سریعتر این بیماری کمک کرد. البته دامپزشکها با تجویز داروهای ضد باکتریایی از بروز بیماریهای ثانویه که به خاطر ضعف سیستم ایمنی ممکنه بروز کنن جلوگیری میکنه.
اگه داروهایی که دامپزشک تجویز کرده رو بلد نیستید چطوری به گربهتون بدید مقاله رو مطالعه کنید.
گربههای بالغ و بزرگتر با کمک شما بهتر میتونن با این بیماری مقابله کنن؛ اما سرماخوردگی در بچه گربهها خیلی خطرناکتره و میتونه حتی باعث مرگش بشه. پس در مورد این بیماری هرچه سریعتر گربه رو پیش دامپزشک ببرید شانس بهبودیش بیشتر میشه.
متاسفانه اکثر بچه گربههای خیابانی به دلیل فراهم نبودن شرایط مناسب خیلی زود تلف میشن و میمیرن.
اکثر گربههای مبتلا نیازی به بستری شدن ندارن و دامپزشک با تجویز درمانهای حمایتی مثل داروهای ضد ویروس (مخصوصا برای هرپس ویروس) و آنتی بیوتیک خوراکی یا چشمی و استفاده از اشتهاآورها برای کمک به غذاخوردن گربه اقدام به درمان این بیماری میکنه.
البته شما هم به عنوان صاحب گربه نقش مهمی در بهبود سریعتر سرماخوردگی گربهها دارید که در بخش بعد در موردش صحبت میکنیم.

مسواک زدن برای گربه ها
مراقبت و نگهداری از یک گربه خونگی تجربه لذتبخشیه. اما نیاز به توجه، آمادگی و مسئولیتپذیری زیادی داره. گربه عضوی از اعضای خانواده شما خواهد شد و باید یه برنامه مراقبتی براش داشته باشین. یکی از چیزهایی که باید توی برنامه مراقبتی گربهتون در نظر بگیرین، رسیدگی به وضعیت سلامت دندانهای گربه است. در ادامه این مقاله همراه ما باشین تا با همدیگه نکات لازم درباره مراقبت از دندانهای گربه و مسواک زدن گربه رو مرور کنیم:

اهمیت مسواک زدن دندان گربه
درست مثل دندانهای انسان، دندان گربهها هم باید به طور مرتب مسواک زده بشه. معمولا گربهها توی طبیعت، دندان خودشون رو با جویدن استخوان یا علف تمیز میکنن. اما گربههای خونگی جایگزینی برای این کار ندارن. پس شما باید به طور منظم وضعیت دندان و لثههای گربه خودتون رو بررسی کنین تا مطمئن بشین که سالم هستن.
بهداشت دهان و دندان در گربهها اهمیت بالایی داره. درد و التهاب در دهان و دندان گربه میتونه خوردن و آشامیدن رو براش سخت کنه و باکتریها حتی میتونن از این طریق وارد جریان خونش بشن و به کلیههاش آسیب برسونن.
متاسفانه آمارها نشون میده که بیشتر از ۷۰ درصد گربههای بالاتر از ۴ سال به نوعی درگیر بیماریهای دهان و دندان هستن.
پس همونقدر که مراقبت از دندانهای خودتون مهمه، باید نسبت به دندان گربه خودتون هم حساس باشید.
با این حال، بیشتر بیماریهای دندانی گربه مثل التهاب لثه، پریودنتیت و غیره با مراقبتهای منظم دندانپزشکی قابل پیشگیریه. مسواک زدن برای گربه میتونه از تشکیل جرم روی دندانهای اون و همچنین عفونتهای لثه جلوگیری کنه.
ویژگیهای دندان سالم در گربه
دندانهای یک گربه سالم، تمیز، سفید و بدون تراشه و لثه اون هم صورتی، سالم و بدون زخم، تورم و خونریزی هست.
به طور طبیعی نفس گربه بوی بدی نداره و اگر غیر از این باشه نشونهای از عفونت هست.
لازمه که شما در مراقبت از گربه خودتون به علایمی مثل آبریزش، مشکل در بلع، پنجه زدن در صورت یا تغییر الگوی غذا خوردن یا وزن گربه، هوشیار باشید؛ چون همه اینها ممکنه که نشونه بیماری دندان گربه شما باشه.

زمان استفاده از مسواک برای گربه
مسواک زدن برای گربه و برنامهی زمانی اون، یک قسمت اساسی از برنامههای مراقبت و نگهداری روزانه گربه است.
ما با استفاده از اطلاعات و علم روز دامپزشکی مطالب زیادی درباره نوشتیم که با خوندن اون ها بتونین از به وجود اومدن مشکلات سلامتی یا بیمار شدن گربه پیشگیری کنین.
پیشنهاد کارشناسان برای شروع مسواک زدن دندان گربه سن ۶ ماهگی است؛ زمانی که همهی دندانهای بچه گربه درومده باشه.
دندانهای گربه حداقل هفتهای ۳ بار به مسواک زدن نیاز داره و اگه همکاری خوبی با شما داره این کار رو هر شب انجام بدین. ۶ تا ۱۲ ماه یکبار هم باید توسط دندانپزشک چکاپ بشه.

نکات مهم در مورد مسواک زدن گربه
مسواک مناسب گربه انتخاب کنین
انواع مسواکها، اسفنجها و پدها برای تمیز کردن دندان های گربه وجود داره که شما میتونید با توجه به وضعیت دندان و لثهی گربه و اندازه دهانش، میزان همکاریش در مسواک زدن و توانایی خودتون در تمیز کردن دندانها انتخاب کنید. مسواک مخصوص گربه ظاهر متفاوتی داره. نرمه و سایز کوچیکی داره.
انواع مسواک گربه
- مسواک انگشتی
این مسواکها دسته ندارن و به صورت داخل انگشتی اند و زمان مسواک کردن انعطافپذیرتر هستن.
- مسواک ماساژور
بعضی از انواع مسواکهای گربه در اطراف خودشون الیافهای بلندی دارن که از یک طرف دندانها رو تمیز میکنه و از طرف دیگه لثهها رو ماساژ میده.
- مسواک تمیزکننده زبان
پشت این مسواکها شیارهایی وجود داره که با کشیدن اون روی سطح زبون گربه، از پلاک و مواد غذایی پاک میشه.
شاید جالب باشه که بدونین به جز مسواک زدن راههای دیگهای هم برای بهداشت دهان و دندان گربهها وجود داره:
غذاهای خشک و سفت آماده
از دادن وعدههای غذایی خودتون و یا تشویقیهای شیرین به گربه خودداری کنین چون امکان تشکیل جرمهای دندانی و بیماری رو افزایش میده.
انواع غذاهای خشک و سفت مثل و استخوانهای مخصوص فلورایددار که در پت شاپها موجوده میتونه به پیشگیری از بیماریهای دهان و دندان گربه کمک کنه.
اگه دوست دارید خودتون واسه گربهتون آشپزی کنید و بهش غذای خونگی بدید هم نگران نباشید. شما خودتون هم میتونین توی خونه برای گربهتون غذای خشک و خانگی درست کنین.

مسواک طبیعی
بعضی از غذاهای طبیعی وجود دارن که مثل مسواک عمل میکنه و جویدن اونها پلاکهایی که به صورت ۲۴ ساعته بر روی دندان گربه ظاهر میشه رو از بین میبره. این نوع غذاها معمولا دانهدرشت هستن و شکل و اندازشون طوری طراحی شده که گربه رو به جویدن بیشتر تشویق میکنه و همین بیشتر جویدن، مثل مسواک زدن روزمره عمل میکنه.
از طرف دیگه این غذاها مواد ویژهای دارن که کلسیم موجود در بزاق را جذب میکنه و از تجمع و رسوب اون، روی دندانها پیشگیری میکنه. این غذاها معمولا بدون غلات هستند و حجم زیادی از مواد تشکیلدهندهشون پروتئینها هستن.
اسباب بازیها
دستهای از اسباببازیهای جویدنی هستن که سطحشون سفت و خشن هست این اسباب بازیها باعث سایش دندون گربه شما میشه. وسایلی انتخاب و استفاده کنین که نرم تر هستن و مشکلی برای دندانهای گربه ایجاد نمیکنه.

مسواک گربه هم جزو مهم ترین و پرکاربردترین است که به شما در نگهداریاش میتونه به شما کمک کنه. اما این وسیله بهداشتی انواع مختلفی داره. در ادامه بعضی از انواع مسواک گربه که شما میتونین توی لوازم مراقبت از گربه خونگیتون داشته باشین معرفی میشه.

خرید مسواک بند انگشتی گربه
مسواک سفید برسهای نرمی داره و مسواک صورتی دندانههایی داره که لثه رو ماساژ میده و برای از بین بردن پلاک و تارتار روی دندان گربه مفیده و کاربرد راحتی هم برای بچهگربهها و گربهها داره.

خرید پک ۳ عددی مسواک گربه
پک ۳ عددی شامل یک مسواک دو سر با دو سایز کوچک و بزرگ برای دندانهای جلو و عقب گربه
و دو مسواک انگشتی وجود داره که یکی از اونها برس نرم برای مسواک زدن و دیگری دندانههای نرم برای ماساژ دادن لثهها داره.
باور های اشتباه درباره گربه ها
گربهها موجودات خاص، مغرور و مرموزی به نظر میرسن و همین موضوع باعث شده باورها و خرافات غلط زیادی در موردشون به وجود بیاد. این باورهای اشتباه که اغلب هیچ دلیل علمی و مستندی ندارن متاسفانه گاهی باعث به خطر افتادن جون این موجودات بیگناه میشه. در این مقاله قصد داریم به ۱۰ مورد از رایجترین خرافات و باورهای غلط در مورد گربه بپردازیم و بهتون بگیم که این باورها از کجا شروع شدن و به چه دلیلی کاملا غلط و اشتباه هستن. پس در ادامه با ما در پت پرس همراه باشید.

۱. گربهها بدون موهای سبیل تعادلشون رو از دست میدن!
واقعا نمیدونم این باور اشتباه از کجا و چطوری شروع شده! بله، گربهها از موهای صورتشون برای حس کردن و موقعیتیابی استفاده میکنن؛ نه برای حفظ تعادل!
البته جالبه بدونید این موها فقط سبیل نیستن و روی چونه، گونهها و بالای چشمها هم این موهای بلند وجود داره.
با این حال، توصیه میکنیم به هیچ وجه سبیلهای گربه رو کوتاه نکنید؛ چون گربه بهشون نیاز داره و در ضمن کوتاه کردنشون برای گربه دردناکه.

۲. غذای گربه شیره و همه گربهها باید شیر بخورن!
تو خیلی از کارتنها و فیلمهای دوران کودکی اینطور نشون داده میشد که غذای گربه شیره و گربهها باید شیر بخورن! این باور کاملا غلط و اشتباهه.
اولا که شیر گاو کلا برای گربهها مضره. اکثر گربهها به لاکتوز موجود در شیر گاو حساسیت دارن و دچار مشکلات گوارشی مثل اسهال میشن.
بچه گربهها تا سن ۲ ماهگی به شیر مادر نیاز دارن، و اگه مادر نداشته باشن فقط باید بهشون شیرخشک مخصوص گربه داد.
پس به هیچ وجه شیرگاو یا بز به بچه گربه ندید! در مقالهطرز شیردادن و زنده نگهداشتن بچه گربه تازه بدنیا اومده تا سن ۱ ماهگی رو توضیح دادیم.

۳. گربه و موی گربه باعث نازایی زنان یا سقط جنین زنان باردار میشه!
این هم از آن باورهای رایج اما کاملا غلط و اشتباهه که باعث شده خیلیها با این موجودات زیبا و بیگناه بدرفتاری بکنن.
اولا که موی گربه هیچ ارتباطی با نازایی زنان نداره و هیچ ریشه علمی و مستندی برای این باور غلط وجود نداره.
ریشه این باور نادرست در مورد گربه نوعی بیماری انگلی به اسم توکسوپلاسموز هست که در مدفوع گربه میتونه وجود داشته باشه.
اما برای اینکه شما بیمار بشید اولا گربه باید حتما این انگل رو داشته باشه (که خب، همه گربهها که مریض نیستن). دوما شما باید به مدفوع گربه بیمار دست بزنید و بعد دست آلوده به مدفوع رو به دهنتون بزنید (آخه کی این کار رو میکنه؟)
گربه خونگی که واکسینه شده و غذای مناسب میخوره احتمال مبتلا شدنش به این انگل در حد صفره. بنابراین با این تفاسیر میبینید که نگهداری از گربه به هیچ وجه باعث نازایی یا سقط جنین نمیشه و در مقایسه با خیلی از خطرات و بیماریهای انسانی که زنان باردار رو تهدید میکنه این مورد واقعا خطرناک به حساب نمیاد.
اگه دوست دارید در مورد این بیماری بیشتر بدونید پیشنهاد میکنیم مقاله توکسوپلاسموز گربه و ارتباطش با نازایی رو مطالعه کنید.

۴. گربهها ۷ تا جون دارن و چیزیشون نمیشه!
امان از دست باورهای اشتباه و بیپایه و اساس! این باور رایج وجود داره که گربهها ۷ تا جون دارن (در فرهنگهای غربی حتی ۹ تا!) و به این راحتیها نمیمیرن!
اما واقعیت اینه که گربهها مثل همه موجودات فقط یه جون و زندگی دارن و اتفاقا خیلی آسیبپذیر و حساسن.
منتها گربهها بخاطر مسائل غریزی درد و ناراحتیشون رو مخفی میکنن. بنابراین شاید شما یه گربه ببینید که با ماشین تصادف میکنه یا از ارتفاع زیاد سقوط میکنه و بعد با سرعت فرار میکنه، انگار که آسیبی ندیده! اما این رفتار غریزیش در مواجهه با خطره و بعدا یه گوشهای در تنهایی درد میکشه یا حتی جونش رو از دست میده!
در مورد گربههای خونگی هم بیماریهای زیادی اونا رو تهدید میکنه. بنابراین لازمه که برنامه طبق زمانبندی دقیق انجام بشه و هر ۶ ماه یکبار برای معاینه و چکاپ گربه رو پیش دامپزشک ببرید تا از سلامتش مطمئن بشید.

معرفی نژاد پیکینز
معرفی نژاد پیکینز
سگ نژاد پکینیز یه نژاد عروسکی و توپره. موهای این نژاد روی گردنشون کمی بلندتره که باعث شده مثل شیرهای نر یالدار به نظر بیان. چیزی که در مورد این نژاد دل هرکسی رو میبره، مدل راه رفتنشه که با ادا و اطوار خاصی همراهه. سگ نژاد پکینیز یه سگ سلطنتیه و برعکس قیافهاش برای نگهبانی هم یه سگ عالی محسوب میشه. خب بیایید ببنیم اصلیت این نژاد به کجا برمیگرده و شرایط نگهداریش چیه.

پیشینه سگ نژاد پکینیز
سالهای سال سلسلهها سلطنتی چین با سگها عروسکی و بامزه مثل سگ پاگ، سگ شیتزو و پکینیز مشغول بودن. اونا این نژادها رو مخصوص خودشون میدونستن و آدمها عادی اجازهی نگهداری ازشون رو نداشتن. نکتهی جالبی که در مورد نژاد پکینیز در مقابل نژاد پاگ و شیتزو هست اینه که این نژاد؛ از اول کوچولو نبوده بلکه به مرور با دستکاری صاحبهاشون به این شکل در اومدن. این سگ توی چین مقدس محسوب میشده و به قدری مهم بوده که جزای دزدیدنش اعدام بوده.

بعد از تسخیر چین توسط انگلیس توی سال ۱۸۶۰، خانوادهی سلطنتی، تمام سگهاشون رو کشتن تا به دست دشمن نیوفتن اما ۵ سگ از سگهای عمهی پادشاه زنده موندن. این ۵ تا سگ به عنوان هدیه برای ملکه ویکتوریای انگلیس فرستاده شدن و اینطوری نژاد پکینیز تونست از انقراض نجات پیدا کنه. امروز این نژاد توی سرتاسر دنیا پیدا میشه و کلی هم طرفدار برای خودش دست و پا کرده.
چرا به سگ نژاد پکینیز سگ آستینی میگن؟
حتماً توی فیلمها لباس سنتی چین رو دیدید، این لباس آستینهای خیلی گشاد و بلندی داره. معمولاً چینیها دوتا دستشون رو جلوی خودشون نگه میداشتن و انگشتهاشون رو بهم حلقه میکردن و راه میرفتن. اینطوری میتونستن توی آستینهاشون چیزهای محتلفی مثل سلاح قایم کنن. خانمهای سلطنتی چینی توی آستینهاشون سگهای پکینیزشون رو قرار میدادن و باهم به گردش میرفتن. به همین خاطر یه سگهای این نزاد، سگ آستینی هم میگن.

ویژگیهای ظاهری سگ نژاد پیکینیز
پوزهی کوتاهی دارن که باعث میشه تنفس توی هوای مرطوب و گرم براشون سخت باشه. علاوه بر این این پوزهی کوتاه باعث میشه که توی خواب خرخر کنن. چشمهای پیکینیزها درشته و دماغشون V ماننده. موهاشون صاف، بلنده و دو لایهاس. برعکس چیزی که از توی عکس به نظر میاد موی این سگها خیلی لخت نیست و موقع لمس کردنشون ممکنه کمی زبری حس کنید. علاوه بر این اسکلتبندی بدن سگهای پیکینیز طوریه که یه مدل خاص و بامزهای از راه رفتن دارن، چیزی شبیه به راه رفتن مدلها روی فرش قرمز.
سگ نژاد پکینیز بین ۳ تا ۶ کیلوگرم میتونن وزن داشته باشن و قدشون بین ۱۵ تا ۲۳ سانتیمتر میتونه باشه.

سگ نژاد پکینیز چقدر عمر میکنه؟
همونطور که میدونید شرایط نگهداری، تغذیه مناسب، داشتن فعالیت کافی و بیماریهای زمینهای میتونه روی سلامت سگ و طول عمرش تاثیر بذاره. به طور کلی سگهای پکینیز بین ۱۳ تا ۱۵ سال عمر میکنن.
ویژگیهای شخصیتی سگ نژاد پکینیز
پکینیزهای دوست داشتنی، خیلی باهوشن و سگهای اجتماعیی محسوب میشن. اونا با همهی افراد خونه ارتباط برقرار میکنن اما با غریبهها خیلی خوب نیستن. همین وِیژگی باعث شده که نگهبانهای خوبی باشن. اونا در مقابل سگهایی از نژادهای بزرگتر اعتماد به نفس خوبی از خودشون نشون میدن و مبارزهطلبی میکنن. شاید با این صحنه برخورد کرده باشید که توی پارک موقع چرخزنی، یه پکینیز کوچولو در حال واق واق کردن به یه سگ خیلی از خودش بزرگتر باشه. اگه دوست دارید پکینیزتون با سگهای دیگه ارتباط خوبی داشته باشه، بخش مربوط به تربیت سگ پکینیز رو بخونید. سگهای نژاد پکینیز نسبتاً مستقلی محسوب میشن اما با میزان بیشتری توجه و عشق زندگی سالمتری رو تجربه میکنن.

رابطهی پکینیزها با کودکان
پکینیزها در کل رابطهشون با بچهها خوبه. اما بچههای بزرگسالتر رو ترجیح میدن. البته اگه بچهای بخواد باهاشون خشن رفتار کنه تحملش نمیکنن و حقش رو کف دستش میذارن پس اگه توی خونه بچهی کوچیک دارید کمی حواستون به رابطهشون باشه تا همدیگه رو بشناسن و باعث آزار هم نشن. نگهداری پکینیز با بچههای خیلی کوچیک شاید خیلی انتخاب خوبی نباشه. چون بچههای ۲ ۳ ساله ممکنه به طور غیر عمدی باعث اذیت شدن پکینیزتون بشن و عکسالعمل پیکینیزتون باعث بشه که تا ابد رابطهاشون با سگها توام با ترس باشه.
رابطهی پکینیزها با حیوونهای دیگه
پکینیزها خیلی رابطهی خوبی با سگهای دیگه ندارن. اونا دوست دارن توی خونه فرمانروایی کنن و همهی توجه اعضای خونه مال خودشون باشه. البته اگه سگ دیگهتون از همین نژاد باشه ماجرا فرق میکنه و میتونن دوستای خوبی بشن. به همین خاطر اگه توی خونه سگ دیگهای دارید خوبه که در مورد نگهداری از یه پکینیز بیشتر فکر کنید. علاوه بر سگ اگه توی خونه حیوون دیگهای دارید خیلی باید محتاط باشید چون پکینیزها عاشق شکار کردنن و شامهی قویی دارن.

راهنمای کامل خرید خوکچه هندی
تاریخچه خوکچه هندی
خوکچه هندی یا خوک گینه جانوری است که بر خلاف نامش ارتباطی به گینه و خوک و یا حتی هند ندارد! بلکه این حیوان خونگرم متعلق به آمریکای جنوبی است. اینکاها نقش بزرگی در اهلی کردن خوکچه داشتند. این حیوان در صده شانزدهم به اروپا نیز راه یافت.

ظاهر خوکچه هندی
خوکچه هندی از جمله جوندگان بزرگ است که وزنی بین ۷۰۰ گرم تا یک کیلو و ۲۰۰ گرم دارد و قد آن به حدود ۲۰ تا ۲۵ سانتیمتر میرسد. پاهای جلویش ۴ انگشت دارد در حالی که پاهای عقبش ۳ انگشت دارد که هرکدام از این انگشتان دارای چنگال است. سن این حیوان معمولا بین ۴ تا ۵ سال است اما در صورتی که به خوبی از آن نگهداری شود تا ۸ سال هم میتواند عمر کند. مسنترین خوکچه هندی دنیا حدود ۱۴ سال عمر کرده است.
رفتار و عادتها
خوکچه هندی حافظه خوبی دارد. این حیوان خیلی فرز نیست و نمیتواند از موانع بلند بالا برود و تنها میتواند از موانع کوتاه بپرد. خوکچه هندی حیوان ترسویی است و خیلی وقتها به دلیل ترس از چیزهای دیگر فرار میکنند. رفتار گونههای نر با هم خصمناک است و با هم دعوا میکنند و زمانی که عصبانی میشوند به هوا میپرند.
خوکچه هندی در شنا کردن بسیار زبردستاست اما بینایی آنها ضعیف است؛ این درحالیست که حس بویایی این حیوان بسیار قدرتمند است. جالب است که بدانید ارتباط خوکچههای هندی با هم از طریق صداست.
این حیوان مدام خودش را تمیز میکند و برایش خیلی مهم است که آراسته باشد. اینکار را به وسیله ماده سفیدی که از چشمش خارج میشود انجام میدهد.
چند نکته مهم در ارتباط با خوکچه هندی
نگهداری از خوکچه هندی مانند گربه و سگ کار پیچیدهای نیست اما نیاز به رسیدگی منظم به غذای حیوان و مرتب نگه داشتن فضای زندگیاش را دارد. در نژادهای مو بلند نگهداری از آن بسیار دقیقتر باید انجام گیرد. از کودکان انتظار نداشته باشید تا به تنهایی از این حیوان مراقبت کنند. بنابراین نگهداری این حیوان برای کودکان زیر ۵ سال توصیه نمیشود. زیرا امکان سقوط حیوان از دست کودکان و احتمال آسیب رسیدن به آن و حتی مرگ خوکچه هندی وجود دارد.
به هیچ عنوان نگذارید کودکان زیر ۵ سال از خوکچه نگهداری کنند چرا که باعث آسیب رسیدن به این حیوان خواهد شد.
خرید خوکچه هندی
شاید شما به این فکر میکنید که از چه نژاد و گونهای از خوکچه هندی را خریداری کنید. این روزها نژادهای خوب و رنگارنگ و مخلوط بسیار است. اگر شما یک خوکچه هندی از نژاد مو بلند را انتخاب می کنید بهتر است زمان زیادی را جهت نگهداری از این حیوان صرف کنید. بنابراین به شما توصیه می کنیم از نژادهای مو کوتاه نگهداری کنید. تمامی این نژادها یک قالب مشخص از بدن و اندازه دارند و تنها تفاوت آن ها در تنوع رنگ می باشد. ظاهر یک خوکچه هندی به شکل منحنی پهن درشت با پیشانی کوتاه و چشمانی درشت و گوش های افتاده است.
گونههای مو کوتاه در رنگهای مختلف از قبیل مشکی، کرم، شکلاتی، سفید و غیره میباشد. از لحاظ نگهداری جنسیت نر یا ماده بودن آنها تفاوتی ندارد. این حیوانات زندگی اجتماعی را دوست دارند و اگر تصمیم دارید وقت زیادی را برای تربیت این حیوان صرف کنید بهتر است دو تا از آنها را تهیه کنید.
انتخاب ۲ خوکچه هندی ماده معمولاً بهترین انتخاب است. نگهداری ۲ خوکچه هندی از جنس نر باید از دوران نوزادی صورت گیرد زیرا بعضی از خوکچههای نر در صورتی که یکی از آنها به سن بلوغ رسیده باشد به راحتی با خوکچهنر جدید رابطه خوبی برقرار نمیکند. خوکچههندی که شما انتخاب میکنید حداقل باید ۶ تا ۱۰ هفته از تولدش گذشته باشد بنابراین دقت کنید که جوانتر از این سن را انتخاب نکنید چرا که لازم دارد تا این سن را در کنار مادر تغذیه کند.
هنگام تهیه دقت کنید. چشمان این حیوان درخشان، شفاف و بدون ترشح باشند. بینی هم باید خشک و بدون ترشح باشد. گوشها و زبان این حیوان نیز بهتر است تمیز باشند. تمامی خوکچههای هندی معمولاً اطراف پشت گوشهایشان بدون مو است و از این بابت شما نگران نباشید اما اگر این بیمویی در تمامی نقاط بدن به چشم می خورد از تهیه آن خودداری کنید چرا که میتواند نشانهای از بیماری پوستی باشد.
اگر شما در سن حیوان مورد نظر شک دارید به پنجههای آن دقت کنید. یک حیوان جوان ناخنهای کوتاه، تیز و افقی دارد. خوکچه هندی پیرتر ناخنهای پهن، کند و منحنی شکل دارد. خوکچه هندی که انتخاب میکنید ممکن است ناآرام باشد ولی نگران نباشید معمولاً در ابتدا کمی عصبی به نظر میآیند اما به آهستگی به شما خو میگیرند.
نگهداری خوکچه هندی
خوکچههای هندی به فضای تمیز نیاز دارند و حس بویایی این حیوانات قوی است. بهتر است که فضای مناسب در داخل خانه برای این حیوان تهیه کنید به طور معمول محیط آشپزخانه یک انتخاب مناسب برای نگهداری از این حیوان است. اگر قفس حیوان را نزدیک یخچال قرار دهید. او به زودی صدای باز و بسته شدن در یخچال را تشخیص میدهد و شروع به صدا کردن برای سبزیها و میوهها میکند.
شما به راحتی میتوانید یک مکان مناسب برای خوکچه خود تهیه کنید فقط باید یادتان باشد که قفس حیوان از سطح زمین فاصله داشته باشد و ارتفاع دیواره های قفس حداقل ۴۰ سانتیمتر باشد تا حیوان نتواند از آن بیرون بپرد. قفس نگهداری حیوان نیازی به تجهیزات ندارد. مهمترین نکته برای قفس این حیوان پوشش کف آن است که باید دقت داشته باشید از پوشالهای بستهبندی شده مخصوص این حیوانات استفاده کنید.
به هیچ عنوان از خاک اره استفاده نکنید. این پوشش بسیار نازک و ریز بوده و به راحتی به داخل چشم و بینی حیوان راه پیدا می کند. اگر از روزنامه برای پوشش کف قفس حیوان استفاده می کنید احتیاط کنید که توسط حیوان خورده نشود که البته چون خیلی سریع توسط حیوان جویده میشود بستر مناسبی برای پوشش کف قفس حیوان نمیباشد.
داشتن آشیانه یا یک لانه در داخل قفس حیوان اجباری نیست اما معمولاً خوکچه های هندی از وجود یک آشیانه در قفس لذت می برند. هیچ وقت آن ها را در جعبه های پلاستیکی نگهداری نکنید چون برای این حیوان بسیار نرم است و به آرامی جویده می شوند.




